Stel je voor: een hoogovencomplex zo groot als een kleine stad, volledig overwoekerd door klimop en roest, verlicht door neonlichten in de nacht en gebaad in zachte nevels op een vroege ochtend. Het landschapspark Duisburg is één van die locaties waar je als fotograaf binnenstapt en niet meer weet waar je eerst moet kijken. Ik…
Een man stapt een Brits badplaatsje binnen met een camera en een externe flitser. Hij fotografeert ijsjes, rode gezichten en plastic speelgoed. De beelden zijn schel, kleurrijk en confronterend. Dit is Martin Parr, de fotograaf die de Britse middenklasse vastlegde zoals niemand dat eerder deed. Zijn werk hangt in musea wereldwijd en roept al decennia…
Er is een foto van Stephen Shore uit 1975. Een kruispunt in Amarillo, Texas. Een Chevron-bord, een McDonald’s, telefoonpalen, bergen in de verte. Die foto hangt in het Museum of Modern Art in New York. De eerste keer dat ik dat hoorde dacht ik eerlijk gezegd: echt? Het was nooit bij me opgekomen om mijn…
Begin juni fotografeerde ik in de duinen van Schoorl. Mijn eigen filmsimulatie op basis van Acros met zeer hoog contrast toverde de duinen om tot een maanlandschap. Mijn Fujifilm X-T50 heeft live view, zodat ik in de zoeker het effect van de filmsimulatie zie alvorens ik afdruk. Ik was in mijn nopjes. Alles klopte. Nou…
Je hebt net een foto gemaakt waar je trots op bent. Lekker scherp, goed belicht, technisch niks mis mee. En toch kijkt niemand er lang naar. Geen reacties, geen likes, gewoon stilte. Ondertussen scoort een foto van iemand anders met een simpel onderwerp en weinig bijzonders qua belichting enorm goed. Wat heeft die foto dat…
Je scrolt door het menu van je camera en ziet een ISO-range van 50 – 204.800. Wat? Indrukwekkend! Maar je voelt aan alles dat dit niet kan kloppen. Niet in de zin van oplichterij, maar in de zin van: je camera gebruikt marketing-trucjes omdat hoge waarden nu eenmaal scoren. De extreme ISO-waarden die fabrikanten zo…
Londen is een van de meest gefotografeerde steden ter wereld. En dat is precies het probleem. Typ ‘street photography London’ in op Pinterest en je ziet dezelfde Tower Bridge, dezelfde rode bussen op dezelfde natte straat, dezelfde wachter bij Buckingham Palace. Keurig. Voorspelbaar. Al duizend keer gedaan. De stad heeft een heel ander gezicht als…
Je scrolt door het menu van je Fujifilm camera op zoek naar de Acros filmsimulatie en dan zie je het: vier opties. Acros. Acros+Y. Acros+R. Acros+G. Je kiest er één, maakt een foto en vraagt je stiekem af of je de verkeerde hebt gekozen. Dat gevoel ken ik. Het goede nieuws? Die keuze is minder…
Een uitgestrekt strand. Vlak water, vlakke lucht, één boom in de verte. En toch weet je niet waar je de camera op moet richten. Te veel leegte, te weinig houvast. Terwijl dat gevoel van “er is niks te fotograferen” precies het moment is waarop de interessantste beelden ontstaan — als je weet wat je zoekt….
Je drukt op de ontspanknop. Het rolletje zit vol. En dan begint het wachten — of beter gezegd: het spannendste gedeelte van analoge fotografie. Want wat er daarna gebeurt, in het donker, in een bad met chemicaliën, is een wonderlijk chemische proces. Film zelf ontwikkelen klinkt als iets voor mensen met veel chemische kennis, een…
Iedereen wil cinematic photography maken. En iedereen denkt dat hij weet wat dat betekent: een teal-and-orange filter eroverheen gooien, de schaduwen een tikje blauwgroen maken en klaar is Kees. Dat is het niet. Als je dat doet, maar je foto’s voelen nog steeds niet aan als een echt filmstill, dan is er een goede reden…
Je zet je mooiste foto om naar zwart-wit en verwacht iets dramatisch, magisch. Wat je krijgt is een grijze pap. Vlak, saai, zonder leven. Het probleem zit niet in je camera of je software. Het zit in hoe je naar een zwart-witfoto kijkt vóór je hem maakt. En dat is precies wat ik je wil…
Je staat midden in een prachtig landschap, rugzak op de rug, camera om de nek. En het landschap is prachtig, Je schiet er op los. Thuisgekomen heb je 150 foto’s van… hmmm… hetzelfde weiland die allemaal net iets te laat zijn genomen. Een wegvliegende vogel. Een stipje van een konijn. En het achterlijf van een…
Je staat in een prachtig landschap. Donkere rotsen, een lichte lucht, diepe schaduwen in de vallei. Je camera doet zijn best, maar het resultaat is een grauwe, vlakke foto die nergens op lijkt. De rotsen zijn te donker, de lucht is uitgeblazen en die prachtige schaduwen zijn zwart geworden. Herkenbaar? Dat is precies het probleem…
