Je telefoon zit altijd in je zak, start in een seconde en levert foto’s die er meteen prima uitzien. Ik snap dus heel goed waarom veel mensen nooit verder kijken. Toch loop ik al jaren met een ‘echte’ camera rond ook op dagen dat ik niks bijzonders ga fotograferen. Ik loop keer op keer tegen…
Er is een moment waarop fotografie klikt. Niet het geluid van de sluiter, maar iets in je hoofd. Je kijkt door de zoeker en je weet dat het goed is, nog voordat je op de knop drukt. Dat gevoel lijkt op magie, maar het is gewoon taal. Visual language. En net als met gesproken taal…
Iedereen wil cinematic photography maken. En iedereen denkt dat hij weet wat dat betekent: een teal-and-orange filter eroverheen gooien, de schaduwen een tikje blauwgroen maken en klaar is Kees. Dat is het niet. Als je dat doet, maar je foto’s voelen nog steeds niet aan als een echt filmstill, dan is er een goede reden…
Je hebt het vast weleens gezien: een foto van een fietser in de Tour de France waarbij het peloton eruitziet alsof alle renners op elkaar gestapeld zijn, als sardientjes in een blik. Geen centimeter ruimte tussen hen, terwijl ze in werkelijkheid een halve meter uit elkaar rijden. Dat komt door de brandpuntsafstand van de lens….
Er zijn van die momenten waarop je naar je foto’s kijkt en denkt: dit had iedereen kunnen maken. Infraroodfotografie is precies het tegenovergestelde. Witte bladeren, zwarte luchten, dromerige landschappen die eruitzien alsof ze uit een andere dimensie komen. De meeste fotografen weten niet eens waar ze moeten beginnen. Dat ga ik veranderen. TL;DR Infraroodfotografie legt…
Vorige donderdag hoorde ik de bezorger van PostNL vloeken op mijn stoep. Er kwam ruim 400 pagina’s en bijna 3 kilo aan Bono, Edge, Larry, Adam en Anton naar binnen. Het boek U2 & i van Anton Corbijn was eindelijk bij me thuis geland. Ik heb er weken mee doorgebracht, op de bank, op tafel;…
Ik sta op de kermis in Alkmaar, het is negen uur ’s avonds en mijn schoenen plakken aan de grond van gemorste frisdrank. Om me heen draait een reuzenrad in kobaltblauw en oranje. Ver weg gillen mensen in botsauto’s en de lucht ruikt naar gebakken vet en zoete suikerspin. Ik til mijn camera op en…
Mijn vriendin liep mank de huiskamer binnen op mijn 52e verjaardag. Ze leunde naar één kant, pufte hoorbaar en zette een pakje op tafel met een dreun die mijn koffiemok deed rinkelen. Ik wist het meteen: Corbijn, Anton… 1972-2024. Het is geen boek dat je cadeau geeft, het is een gebaar. Meer dan vier kilo,…
Ik kocht onlangs het boekje ‘How I Make Photographs’ van Joel Meyerowitz. Joel Meyerowitz is geen kleine naam — de man liep in de jaren zestig naast Garry Winogrand over Fifth Avenue en overtuigde een generatie fotografen dat kleur geen zwakte was. Dus toen ik How I Make Photographs eindelijk in handen had, zat ik…
Een foto van iemand die huilt raakt je soms totaal niet. Een foto van een lege stoel bij een raam kan je keel dichtknijpen. Dat is het merkwaardige aan gevoel in fotografie: het zit zelden waar je het verwacht. Hoe maak je dat gevoel zichtbaar? En hoe fotografeer je iets moeilijks als eenzaamheid of schaamte,…
Generatieve AI kan in vijf seconden een foto maken van een leeuw bij zonsondergang op de Afrikaanse savanne. Scherp, goed belicht, dramatisch licht. Geen vliegticket nodig, geen vroege wekker, geen zand in je schoenen. Toch mist er iets. Niet in het beeld, maar in jou. Want terwijl de AI zijn pixels stapelt, zit jij gewoon…
Je hebt honderden scherpe foto’s op je harde schijf staan. Reizen, stadslandschappen, portretjes van je kat die toevallig perfect uitgelicht zit. En ergens in je achterhoofd speelt al een tijdje de gedachte: zou ik hier niet iets mee kunnen verdienen? Het antwoord is ja. De weg daarnaartoe loopt langs een paar juridische en commerciële hobbels…
Je hebt besloten dat je smartphone-camera niet meer voldoende is voor wat jij wil fotograferen. Of je hebt een spiegelreflex die zo zwaar is dat je hem vaker thuis laat dan meeneemt. Je wil iets beters, iets lichter, iets dat gewoon werkt zonder een rugzak vol spullen. En je wil er geen tweede hypotheek afsluiten….
Je staat klaar. Camera in de hand. Het licht is perfect, je onderwerp beweegt precies goed en dan mist je autofocus. Of erger: je accu geeft de geest na anderhalf uur. Beide problemen hebben vaak dezelfde oorzaak: je power management. De Fujifilm X-T50 (en alle vergelijkbare modellen) heeft drie standen voor energiebeheer en de meeste…
