Astia ziet er zacht uit. Bijna te zacht. Ik liet de filmsimulatie jarenlang links liggen, tot ik op een bewolkte middag in Gent een portretreeks maakte met mijn X-T5 en een 56mm f/1.2. De huidtinten waren verbluffend. Geen oranje gloed, geen overbewerkt gevoel. Gewoon huid, zoals die eruitziet in het echte leven. Sindsdien gebruik ik…
Je staat klaar met je camera, het licht valt perfect, en dan kijkt je onderwerp precies de verkeerde kant op. Vroeger hadden fotografen daar een oplossing voor die zo gek was dat het bijna niet waar kan zijn. Ze riepen kijk eens naar het vogeltje, en het werkte. Maar wat was dat vogeltje dan precies?…
Anton Corbijn fotografeerde U2 voor Achtung Baby alsof de band zichzelf opnieuw moest uitvinden — wat ook precies de bedoeling was. De beelden die hij maakte in Berlijn en Tenerife in 1991 zijn inmiddels even iconisch als het album zelf. Maar wat maakt die foto’s zo bijzonder? En wat kun jij er als fotograaf mee?…
Er zijn van die foto’s die je niet loslaten. Niet omdat er iets spectaculairs op staat, maar omdat er iets niet meer op staat. De tribune net leeg. Het podium verlaten. Het glas uitgedronken op de bar. Het is het moment net erna, en het is een van de meest onderschatte onderwerpen in de fotografie….
Kleur is het meest onderschatte gereedschap in fotografie. Iedereen ziet het, maar de meesten denken er nauwelijks over na. En ik vind kleur lastig. Je kiest een locatie, wacht op het licht, let op de compositie, en dan druk je af terwijl er op de achtergrond een knalrode vuilnisbak staat die de hele foto sloopt….
Je staat op straat, camera in de hand, en je ziet het perfecte moment: twee mensen in een geanimeerd gesprek, een vrouw in opvallende kleding die met grote passen langsloopt, een kind dat lacht naar een duif. Je drukt af. Dan begint het stemmetje: mag dit eigenlijk wel? Ben ik nu een voyeur? Die vraag…
Je hebt het vast weleens gezien: een foto van een fietser in de Tour de France waarbij het peloton eruitziet alsof alle renners op elkaar gestapeld zijn, als sardientjes in een blik. Geen centimeter ruimte tussen hen, terwijl ze in werkelijkheid een halve meter uit elkaar rijden. Dat komt door de brandpuntsafstand van de lens….
Je hebt net een mooie shoot achter de rug. De bestanden staan op je harde schijf en je opent je bewerkingssoftware. Dan begint het gepieker: gebruik ik eigenlijk wel de juiste tool? Die vraag stelt zich vroeg of laat bij elke fotograaf die serieus met raw-bestanden werkt. Lightroom en Capture One zijn al jaren de…
Je hebt net je eerste camera gekocht. De doos ruikt nog naar nieuw plastic, de batterij laadt op en je vingers jeuken om te beginnen. Je leest de manual, kijkt youtube-filmpjes en al snel zie je allerlei accessoires die ook handig lijken. Een filterset. Een tas. Een flitser. Een statief, Een lichtstudio… Voor je het…
Gisternavond stond ik op perron 7 van Amsterdam Centraal, moe na een lang weekend fotograferen in Londen, wachtend op een vertraagde trein richting Alkmaar. Aan het einde van het perron daalde een roodgele zon. Ik had geen energie meer. Ik fotografeerde toch. Het moest gewoon. Dat silhouet tegen die gloeiende lucht werd één van mijn…
Mijn opa stierf toen ik een jaar of acht was. Ik zou graag zeggen dat ik hem nog voor me zie: zijn handen, zijn stem, hoe hij rook naar tabak en vieux. Eerlijk? Ik herinner zijn gezicht alleen nog zoals ze op een paar foto’s staan. Die foto’s zijn mijn herinneringen aan hem geworden. Niet…
Je vinger gaat naar de ontspanknop en je cameralens doet… niets. Je hoort de lens niet zoomen en de lens stelt niet scherp. Of op het verkeerde onderwerp. Wazig. Als je camera niet scherp stelt is dat zelden een teken dat er iets kapot is. De oorzaak zit negen van de tien keer in een…
Je kent het gevoel vast: je loopt door een ruimte die normaal gesproken barst van activiteit maar nu is het er doodstil. Geen mensen. Geen geluid. Alleen jij, je camera en een ongemakkelijk gevoel dat je niet helemaal kunt plaatsen. Dat gevoel is precies wat je wilt vangen. Lege ruimte fotografie is een van de…
Je stapt een verlaten hal binnen en de vloer is bezaaid met duizenden gele tennisballen. Verder alleen stilte, roestige balken en die onmiskenbare geur van vochtig rubber. Dit is Lost Tennis Balls, een van de meest surrealistische urbex locaties in België. TL;DR Lost Tennis Balls is een verlaten fabriekshal in Wallonië, België, vol met duizenden…
