Er is een moment waarop fotografie klikt. Niet het geluid van de sluiter, maar iets in je hoofd. Je kijkt door de zoeker en je weet dat het goed is, nog voordat je op de knop drukt. Dat gevoel lijkt op magie, maar het is gewoon taal. Visual language. En net als met gesproken taal…
Je stapt een verlaten hal binnen en de vloer is bezaaid met duizenden gele tennisballen. Verder alleen stilte, roestige balken en die onmiskenbare geur van vochtig rubber. Dit is Lost Tennis Balls, een van de meest surrealistische urbex locaties in België. TL;DR Lost Tennis Balls is een verlaten fabriekshal in Wallonië, België, vol met duizenden…
Je hebt het vast weleens gezien: een foto van een fietser in de Tour de France waarbij het peloton eruitziet alsof alle renners op elkaar gestapeld zijn, als sardientjes in een blik. Geen centimeter ruimte tussen hen, terwijl ze in werkelijkheid een halve meter uit elkaar rijden. Dat komt door de brandpuntsafstand van de lens….
Mijn opa stierf toen ik een jaar of acht was. Ik zou graag zeggen dat ik hem nog voor me zie: zijn handen, zijn stem, hoe hij rook naar tabak en vieux. Eerlijk? Ik herinner zijn gezicht alleen nog zoals ze op een paar foto’s staan. Die foto’s zijn mijn herinneringen aan hem geworden. Niet…
Er is een foto van Nick Ut uit 1972 waarop een naakt meisje rent over een weg in Vietnam. Haar mond open van pijn. Geen enscenering. Geen regisseur. Alleen een fotograaf die op het juiste moment op de ontspanknop drukte. Die foto veranderde de publieke opinie over een Vietnamoorlog. Dat is wat reportagefotografie kan doen….
Je vraagt iemand te lachen voor de camera. Ze lachen. Je maakt de foto. Toch klopt er iets niet. De foto ziet er technisch prima uit maar voelt leeg. Geen vonk. Puur tandpasta-reclame. Op dat moment denken de meeste fotografen dat ze iets fout doen met hun instellingen, terwijl het probleem ergens heel anders zit….
Er zijn van die momenten waarop je naar je foto’s kijkt en denkt: dit had iedereen kunnen maken. Infraroodfotografie is precies het tegenovergestelde. Want wie maakt er foto’s met witte bladeren, zwarte luchten, dromerige landschappen die eruitzien alsof ze uit een andere dimensie komen? De meeste fotografen weten niet eens waar ze moeten beginnen.Welkom in…
Vorige donderdag hoorde ik de bezorger van PostNL vloeken op mijn stoep. Er kwam ruim 400 pagina’s en bijna 3 kilo aan Bono, Edge, Larry, Adam en Anton naar binnen. Het boek U2 & i van Anton Corbijn was eindelijk bij me thuis geland. Ik heb er weken mee doorgebracht, op de bank, op tafel;…
Ik sta op de kermis, het is negen uur ’s avonds en mijn schoenen plakken aan de grond van gemorste frisdrank. Om me heen draait een reuzenrad in kobaltblauw en oranje. Ver weg gillen mensen in botsauto’s en de lucht ruikt naar gebakken vet en zoete suikerspin. Ik til mijn camera op en kijk door…
Mijn vriendin liep mank de huiskamer binnen op mijn 52e verjaardag. Ze leunde naar één kant, pufte hoorbaar en zette een pakje op tafel met een dreun die mijn koffiemok deed rinkelen. Ik wist het meteen: Corbijn, Anton… 1972-2024. Het is geen boek dat je cadeau geeft, het is een gebaar. Meer dan vier kilo,…
Ik kocht onlangs het boekje ‘How I Make Photographs’ van Joel Meyerowitz. Joel Meyerowitz is geen kleine naam — de man liep in de jaren zestig naast Garry Winogrand over Fifth Avenue en overtuigde een generatie fotografen dat kleur geen zwakte was. Dus toen ik How I Make Photographs eindelijk in handen had, zat ik…
Een foto van iemand die huilt raakt je soms totaal niet. Een foto van een lege stoel bij een raam kan je keel dichtknijpen. Dat is het merkwaardige aan gevoel in fotografie: het zit zelden waar je het verwacht. Hoe maak je dat gevoel zichtbaar? En hoe fotografeer je iets moeilijks als eenzaamheid of schaamte,…
Generatieve AI kan in vijf seconden een foto maken van een leeuw bij zonsondergang op de Afrikaanse savanne. Scherp, goed belicht, dramatisch licht. Geen vliegticket nodig, geen vroege wekker, geen zand in je schoenen. Toch mist er iets. Niet in het beeld, maar in jou. Want terwijl de AI zijn pixels stapelt, zit jij gewoon…
Je hebt honderden scherpe foto’s op je harde schijf staan. Reizen, stadslandschappen, portretjes van je kat die toevallig perfect uitgelicht zit. En ergens in je achterhoofd speelt al een tijdje de gedachte: zou ik hier niet iets mee kunnen verdienen? Het antwoord is ja. De weg daarnaartoe loopt langs een paar juridische en commerciële hobbels…
