Je staat op straat, camera in de hand, en je ziet het perfecte moment: twee mensen in een geanimeerd gesprek, een vrouw in opvallende kleding die met grote passen langsloopt, een kind dat lacht naar een duif. Je drukt af. Dan begint het stemmetje: mag dit eigenlijk wel? Ben ik nu een voyeur? Die vraag…
Gisternavond stond ik op perron 7 van Amsterdam Centraal, moe na een lang weekend fotograferen in Londen, wachtend op een vertraagde trein richting Alkmaar. Aan het einde van het perron daalde een roodgele zon. Ik had geen energie meer. Ik fotografeerde toch. Het moest gewoon. Dat silhouet tegen die gloeiende lucht werd één van mijn…
Er zijn fotografen die mooie foto’s maken. Dan zijn er fotografen die je anders laten kijken naar de wereld. Joel Meyerowitz behoort tot die tweede categorie. Ik las zijn boek How I Make Photographs en verwachtte eerlijk gezegd een verzameling technische tips van een oude meester. Wat ik kreeg was iets heel anders: een manier…
Je zet je mooiste foto om naar zwart-wit en verwacht iets dramatisch, magisch. Wat je krijgt is een grijze pap. Vlak, saai, zonder leven. Het probleem zit niet in je camera of je software. Het zit in hoe je naar een zwart-witfoto kijkt vóór je hem maakt. En dat is precies wat ik je wil…
Vorige donderdag hoorde ik de bezorger van PostNL vloeken op mijn stoep. Er kwam ruim 400 pagina’s en bijna 3 kilo aan Bono, Edge, Larry, Adam en Anton naar binnen. Het boek U2 & i van Anton Corbijn was eindelijk bij me thuis geland. Ik heb er weken mee doorgebracht, op de bank, op tafel;…
Ik sta op de kermis in Alkmaar, het is negen uur ’s avonds en mijn schoenen plakken aan de grond van gemorste frisdrank. Om me heen draait een reuzenrad in kobaltblauw en oranje. Ver weg gillen mensen in botsauto’s en de lucht ruikt naar gebakken vet en zoete suikerspin. Ik til mijn camera op en…
Mijn vriendin liep mank de huiskamer binnen op mijn 52e verjaardag. Ze leunde naar één kant, pufte hoorbaar en zette een pakje op tafel met een dreun die mijn koffiemok deed rinkelen. Ik wist het meteen: Corbijn, Anton… 1972-2024. Het is geen boek dat je cadeau geeft, het is een gebaar. Meer dan vier kilo,…
Ik kocht onlangs het boekje ‘How I Make Photographs’ van Joel Meyerowitz. Joel Meyerowitz is geen kleine naam — de man liep in de jaren zestig naast Garry Winogrand over Fifth Avenue en overtuigde een generatie fotografen dat kleur geen zwakte was. Dus toen ik How I Make Photographs eindelijk in handen had, zat ik…
Een foto van iemand die huilt raakt je soms totaal niet. Een foto van een lege stoel bij een raam kan je keel dichtknijpen. Dat is het merkwaardige aan gevoel in fotografie: het zit zelden waar je het verwacht. Hoe maak je dat gevoel zichtbaar? En hoe fotografeer je iets moeilijks als eenzaamheid of schaamte,…
Generatieve AI kan in vijf seconden een foto maken van een leeuw bij zonsondergang op de Afrikaanse savanne. Scherp, goed belicht, dramatisch licht. Geen vliegticket nodig, geen vroege wekker, geen zand in je schoenen. Toch mist er iets. Niet in het beeld, maar in jou. Want terwijl de AI zijn pixels stapelt, zit jij gewoon…
Je hebt honderden scherpe foto’s op je harde schijf staan. Reizen, stadslandschappen, portretjes van je kat die toevallig perfect uitgelicht zit. En ergens in je achterhoofd speelt al een tijdje de gedachte: zou ik hier niet iets mee kunnen verdienen? Het antwoord is ja. De weg daarnaartoe loopt langs een paar juridische en commerciële hobbels…
Je hebt besloten dat je smartphone-camera niet meer voldoende is voor wat jij wil fotograferen. Of je hebt een spiegelreflex die zo zwaar is dat je hem vaker thuis laat dan meeneemt. Je wil iets beters, iets lichter, iets dat gewoon werkt zonder een rugzak vol spullen. En je wil er geen tweede hypotheek afsluiten….
Je staat klaar. Camera in de hand. Het licht is perfect, je onderwerp beweegt precies goed en dan mist je autofocus. Of erger: je accu geeft de geest na anderhalf uur. Beide problemen hebben vaak dezelfde oorzaak: je power management. De Fujifilm X-T50 (en alle vergelijkbare modellen) heeft drie standen voor energiebeheer en de meeste…
Er zijn fotografen die een stad vastleggen. En er zijn fotografen die een stad voelen. Fan Ho deed het tweede. Zijn zwart-witfoto’s van Hong Kong in de jaren vijftig en zestig zien eruit alsof iemand een droom heeft afgedrukt op fotopapier. Steile trappen verdwijnen in nevelig licht. Silhouetten van straatverkopers steken af tegen witte rookpluimen….
