Je staat op een brug, de zon zakt achter de skyline en de lucht explodeert in oranje en paars. Je oog ziet álles: de donkere silhouetten van gebouwen, de details in de wolken, het glinsterende water beneden. Je drukt af. En dan kijk je op je scherm en denk je: wat is dit? De lucht…
Mijn handen trilden toen ik vijf jaar geleden mijn eerste betaalde fotoshoot met een professioneel fotomodel deed. Ik had alle technische kennis in huis maar ik voelde me compleet onzeker. Het model keek me verwachtingsvol aan, wachtend op duidelijke aanwijzingen. Ik stond daar, camera in de hand en wist niet goed waar ik moest beginnen….
Je staat klaar met je camera. Twaalf mensen kijken je verwachtingsvol aan. Iemand roept al: “Iedereen naast elkaar op een rij!” En precies op dat moment voel je hoe de foto al mislukt voordat je op de ontspanknop hebt gedrukt. Een rij mensen met stijve armen langs hun lichaam, allemaal op dezelfde hoogte, allemaal even…
Soms scroll je door Instagram en stopt je duim ineens. Geen spectaculaire zonsondergang. Geen dramatische wolkenlucht. Gewoon een vorm, een lijn, een adembenemende stilte in pixels. Dat overkwam mij toen ik via het YouTube-kanaal The Photographic Eye voor het eerst het werk van Allen Koppe zag. Een Australische fotograaf van wie ik nog nooit had…
Je gezicht half verborgen in diepe schaduw, de andere helft aangelicht alsof een beeldhouwer het net uit marmer heeft gehouwen. Eén lichtbron. Geen softbox, geen reflectiescherm, geen gedoe. Zijlicht portretfotografie is een van de krachtigste technieken die je kunt beheersen, en het vraagt verrassend weinig van je spullen. Wat het wél vraagt? Een goed oog…
Anton Corbijn fotografeerde U2 voor Achtung Baby alsof de band zichzelf opnieuw moest uitvinden — wat ook precies de bedoeling was. De beelden die hij maakte in Berlijn en Tenerife in 1991 zijn inmiddels even iconisch als het album zelf. Maar wat maakt die foto’s zo bijzonder? En wat kun jij er als fotograaf mee?…
Ze stond in de deuropening van mijn studio met een blik die ik direct herkende. Licht gebogen schouders, ogen die even de ruimte scande alsof ze een vluchtroute zochten. Ze was 32 weken zwanger van haar eerste kindje en haar handen trilden zachtjes. “Ik voel me niet zo mooi,” zei ze. Zacht, bijna verontschuldigend. Twee…
Er is een foto van Stephen Shore uit 1975. Een kruispunt in Amarillo, Texas. Een Chevron-bord, een McDonald’s, telefoonpalen, bergen in de verte. Die foto hangt in het Museum of Modern Art in New York. De eerste keer dat ik dat hoorde dacht ik eerlijk gezegd: echt? Het was nooit bij me opgekomen om mijn…
Er is een foto van Joel Meyerowitz genaamd ‘Dune Grass House’ uit 1984. Het is een half uit beeld gesneden huis. Als je die foto instuurde naar een willekeurige fotoclub, zouden ze je vriendelijk maar beslist uitleggen dat je hem verkeerd hebt gekaderd. Het huis staat te ver naar de rand. Er is te veel…
Het is Halloween 1941. Ansel Adams heeft een rotdag achter de rug, rijdt terug naar Santa Fe en kijkt even opzij. Wat hij ziet brengt hem bijna van de weg af. Hij gooit de auto aan de kant, schreeuwt naar zijn 8-jarige zoon om de statief te pakken en zet zijn grote 8×10 camera op….
Je zet je zwart-witfoto’s online en iedereen reageert enthousiast. Daarna post je je beste kleurenfoto’s en… stilte. En eigenlijk vind je je zwart-witwerk zelf ook beter. Waarom? Er is echt iets dat fundementeel verschilt tussen deze twee werelden (buiten het gebruik van kleur). En dat verschil is precies wat dit artikel gaat blootleggen. TL;DR Zwart-wit…
Er is één ding dat bijna elk portret kan verpesten en het zit niet in de belichting of de scherptediepte. Het zijn de handen. Stijf langs het lichaam, ongemakkelijk gevouwen of — mijn persoonlijke nachtmerrie — plat op de dij geplakt als twee pannenkoekenspannen. De houding van handen is het onderdeel dat fotografen het vaakst…
Er zijn fotografen die mooie plaatjes maken. En dan is er Sally Mann. Ze fotografeerde haar eigen kinderen spelend in de modder, met wonden, met sigaretten, in poses die ouders doen opschrikken en critici doen zwijgen. Haar werk is tegelijk teder en ongemakkelijk, poëtisch en rauw, tijdloos en controversieel. Als je haar foto’s voor het…
Stel je voor: een tienermeisje staat in een nat badpak op een leeg strand. Ze kijkt recht in de lens. Geen glimlach. Geen pose. Toch kun je je ogen er niet van afhouden. Dat ongemak, die kwetsbaarheid, die rauwe eerlijkheid. Welkom in het werk van Rineke Dijkstra. De Nederlandse fotografe die al decennia bewijst dat…
