Ik kocht onlangs het boekje ‘How I Make Photographs’ van Joel Meyerowitz. Joel Meyerowitz is geen kleine naam — de man liep in de jaren zestig naast Garry Winogrand over Fifth Avenue en overtuigde een generatie fotografen dat kleur geen zwakte was. Dus toen ik How I Make Photographs eindelijk in handen had, zat ik…
Een foto van iemand die huilt raakt je soms totaal niet. Een foto van een lege stoel bij een raam kan je keel dichtknijpen. Dat is het merkwaardige aan gevoel in fotografie: het zit zelden waar je het verwacht. Hoe maak je dat gevoel zichtbaar? En hoe fotografeer je iets moeilijks als eenzaamheid of schaamte,…
Je staat klaar. Het licht verandert razendsnel, je onderwerp beweegt en je wil gewoon schieten. Op dat moment wil je niet nadenken over ISO. Auto ISO belooft die zorg van je over te nemen — en dat doet het ook, maar niet altijd zoals je verwacht. Sommige fotografen vertrouwen het blind. Anderen weigeren het aan…
Je vraagt iemand te lachen voor de camera. Ze lacht. Je maakt de foto. Toch klopt er iets niet. De foto ziet er technisch prima uit maar voelt leeg. Geen vonk. Puur tandpasta-reclame. Op dat moment denken de meeste fotografen dat ze iets fout doen met hun instellingen, terwijl het probleem ergens heel anders zit….
Ik heb ooit lang geleden, drie uur besteed aan het perfectioneren van een zonsondergang boven de Waddenzee. Warme oranjes, subtiele paarse gloed in de wolken, precies zoals ik het me herinnerde. Trots stuurde ik het bestand naar een klant. Twee dagen later kreeg ik een mailtje terug: “Mooie foto, maar waarom is die zo geel?”…
Je hebt die ene foto. Scherp, goed belicht, precies de compositie die je voor ogen had. Hij staat op je harde schijf, misschien ook op Instagram, en verder niets. Een scherm van 6 inch doet hem geen recht. Ik weet hoe dat voelt: het idee dat een foto groter moet, maar het blijft bij een…
Vorige maand verbleef ik vijf weken in het prachtige Malawi om foto’s te maken. Omdat ik ’s ochtends vroeg wakker ben, leek het mij het perfecte moment om een zonsopgang te fotograferen. Rond zonsopkomst gebeurt er veel meer met het licht! Heb je ooit gehoord van het blauwe uur of gouden uur? Een moment dat…
Je loopt een uur door de stad, drukt tientallen keren op de ontspanknop en komt thuis met: niks. Geen enkele foto die je echt raakt of geen cliche is. Je weet dat er iets ontbreekt, je voelt dat je meer kunt, maar je kunt er de vinger niet op leggen. Ik ken dat gevoel! Ik…
YouTube staat vol met fotografen die precies weten hoe jij betere foto’s moet maken. Ze beloven je dat je in tien minuten een betere fotograaf bent. Je kijkt de eerst 2 minuten en je denk: wat een teleurstelling, Ik heb al honderden video’s van fotografen gezien. De meeste zijn een aaneenschakeling van open deuren, verkooppraatjes…
Je staat klaar. Het licht verandert razendsnel, je onderwerp beweegt en je wil gewoon schieten. Op dat moment wil je niet nadenken over ISO. Auto ISO belooft die zorg van je over te nemen — en dat doet het ook, maar niet altijd zoals je verwacht. Sommige fotografen vertrouwen het blind. Anderen weigeren het aan…
Er is een foto van Nick Ut uit 1972 waarop een naakt meisje rent over een weg in Vietnam. Haar mond open van pijn. Geen enscenering. Geen regisseur. Alleen een fotograaf die op het juiste moment op de ontspanknop drukte. Die foto veranderde de publieke opinie over een Vietnamoorlog. Dat is wat reportagefotografie kan doen….
Je vraagt iemand te lachen voor de camera. Ze lacht. Je maakt de foto. Toch klopt er iets niet. De foto ziet er technisch prima uit maar voelt leeg. Geen vonk. Puur tandpasta-reclame. Op dat moment denken de meeste fotografen dat ze iets fout doen met hun instellingen, terwijl het probleem ergens heel anders zit….
Er zijn van die momenten waarop je naar je foto’s kijkt en denkt: dit had iedereen kunnen maken. Infraroodfotografie is precies het tegenovergestelde. Want wie maakt er foto’s met witte bladeren, zwarte luchten, dromerige landschappen die eruitzien alsof ze uit een andere dimensie komen? De meeste fotografen weten niet eens waar ze moeten beginnen.Welkom in…
Vorige donderdag hoorde ik de bezorger van PostNL vloeken op mijn stoep. Er kwam ruim 400 pagina’s en bijna 3 kilo aan Bono, Edge, Larry, Adam en Anton naar binnen. Het boek U2 & i van Anton Corbijn was eindelijk bij me thuis geland. Ik heb er weken mee doorgebracht, op de bank, op tafel;…
