Er zijn fotografen die een stad vastleggen. En er zijn fotografen die een stad voelen. Fan Ho deed het tweede. Zijn zwart-witfoto’s van Hong Kong in de jaren vijftig en zestig zien eruit alsof iemand een droom heeft afgedrukt op fotopapier. Steile trappen verdwijnen in nevelig licht. Silhouetten van straatverkopers steken af tegen witte rookpluimen….
Er zijn fotografen die mooie foto’s maken. Dan zijn er fotografen die je anders laten kijken naar de wereld. Joel Meyerowitz behoort tot die tweede categorie. Ik las zijn boek How I Make Photographs en verwachtte eerlijk gezegd een verzameling technische tips van een oude meester. Wat ik kreeg was iets heel anders: een manier…
Sommige fotografen worden jaar na jaar beter. Technisch, maar ook in hoe ze de wereld zien en wat ze fotograferen. Andere fotografen kopen elke twee jaar een nieuwe camera, leren elke nieuwe techniek en blijven toch ergens steken. Zelfde foto’s, zelfde invalshoeken, zelfde resultaten. Ik herkende dat patroon bij anderen maar op een gegeven moment…
Je staat op straat, camera in de hand, en je ziet het perfecte moment: twee mensen in een geanimeerd gesprek, een vrouw in opvallende kleding die met grote passen langsloopt, een kind dat lacht naar een duif. Je drukt af. Dan begint het stemmetje: mag dit eigenlijk wel? Ben ik nu een voyeur? Die vraag…
Je hebt het vast weleens gezien: een foto van een fietser in de Tour de France waarbij het peloton eruitziet alsof alle renners op elkaar gestapeld zijn, als sardientjes in een blik. Geen centimeter ruimte tussen hen, terwijl ze in werkelijkheid een halve meter uit elkaar rijden. Dat komt door de brandpuntsafstand van de lens….
Je stapt een verlaten hal binnen en de vloer is bezaaid met duizenden gele tennisballen. Verder alleen stilte, roestige balken en die onmiskenbare geur van vochtig rubber. Dit is Lost Tennis Balls, een van de meest surrealistische urbex locaties in België. TL;DR Lost Tennis Balls is een verlaten fabriekshal in Wallonië, België, vol met duizenden…
Je staat buiten. De lucht is grijs, het regent of het sneeuwt zo hard dat je amper drie meter ver kunt kijken. En dan denk je: vandaag maar niet. Je pakt je tas in, loopt naar binnen en troost jezelf met een kop koffie. Logische reactie. Ergens loopt tegelijkertijd een fotograaf naar buiten die straks…
Je loopt al een uur door de stad, camera in de hand. En je hebt eigenlijk nog niks. Niet omdat er niks te zien is, maar omdat je niet weet waar je moet beginnen. Alles lijkt een beetje interessant en tegelijk ook weer niet. Je wacht op dat ene magische moment dat zichzelf zou moeten…
Een man stapt een Brits badplaatsje binnen met een camera en een externe flitser. Hij fotografeert ijsjes, rode gezichten en plastic speelgoed. De beelden zijn schel, kleurrijk en confronterend. Dit is Martin Parr, de fotograaf die de Britse middenklasse vastlegde zoals niemand dat eerder deed. Zijn werk hangt in musea wereldwijd en roept al decennia…
Je staat voor het raam en buiten regent het. De straat glimt. Mensen lopen gehaast voorbij met hun kraag omhoog. En jij staat daar met je camera in je hand en denkt: zonde dat het regent. Dat is een totaal verkeerde conclusie. Want dat natte glas voor je neus is geen obstakel. Het is je…
