Soms sta ik buiten met mijn camera en zie ik het simpelweg niet. Geen enkele compositie lijkt te kloppen en de inspiratie is ver te zoeken. Ik heb geleerd dat dit erbij hoort, maar ook hoe ik die ‘creatieve blokkade’ weer doorbreek.
In deze artikelen deel ik mijn persoonlijke methodes om weer met een frisse blik te kijken. Ik neem je mee in:
Mijn routine: Hoe ik mezelf dwing om anders naar mijn omgeving te kijken.
Onverwachte bronnen: Waar ik inspiratie vind buiten de fotografiewereld.
De praktijk: Simpele opdrachten die je ‘fotografische oog’ direct weer aanzetten.
Laten we samen die vonk weer vinden, zodat je nooit meer met een leeg gevoel voor een prachtig onderwerp staat.
Je staat buiten, je camera om je nek en er is… niets. Geen spectaculair licht, geen interessant onderwerp, geen moment dat zich aandient. Elke fotograaf kent dit gevoel. De verleiding is groot om je telefoon te pakken, te scrollen en te wachten tot er iets beters langs komt. Maar de fotografen die ik bewonder doen…
Er zijn van die foto’s die je niet loslaten. Niet omdat er iets spectaculairs op staat, maar omdat er iets niet meer op staat. De tribune net leeg. Het podium verlaten. Het glas uitgedronken op de bar. Het is het moment net erna, en het is een van de meest onderschatte onderwerpen in de fotografie….
Een man stapt een Brits badplaatsje binnen met een camera en een externe flitser. Hij fotografeert ijsjes, rode gezichten en plastic speelgoed. De beelden zijn schel, kleurrijk en confronterend. Dit is Martin Parr, de fotograaf die de Britse middenklasse vastlegde zoals niemand dat eerder deed. Zijn werk hangt in musea wereldwijd en roept al decennia…
Je staat voor het raam en buiten regent het. De straat glimt. Mensen lopen gehaast voorbij met hun kraag omhoog. En jij staat daar met je camera in je hand en denkt: zonde dat het regent. Dat is een totaal verkeerde conclusie. Want dat natte glas voor je neus is geen obstakel. Het is je…
Je staat op straat, het is druk, auto’s razen voorbij en je hebt een camera met een belachelijk langzame film. ISO 20. Elke foto wordt een wazig experiment. De meeste fotografen zouden de film uit de camera trekken en naar huis gaan. Ernst Haas deed het tegenovergestelde. Hij omarmde die bewegingsonscherpte en veranderde daarmee voorgoed…
Anton Corbijn fotografeerde U2 voor Achtung Baby alsof de band zichzelf opnieuw moest uitvinden — wat ook precies de bedoeling was. De beelden die hij maakte in Berlijn en Tenerife in 1991 zijn inmiddels even iconisch als het album zelf. Maar wat maakt die foto’s zo bijzonder? En wat kun jij er als fotograaf mee?…
Er is een foto van Stephen Shore uit 1975. Een kruispunt in Amarillo, Texas. Een Chevron-bord, een McDonald’s, telefoonpalen, bergen in de verte. Die foto hangt in het Museum of Modern Art in New York. De eerste keer dat ik dat hoorde dacht ik eerlijk gezegd: echt? Het was nooit bij me opgekomen om mijn…
Er is een foto van Joel Meyerowitz genaamd ‘Dune Grass House’ uit 1984. Het is een half uit beeld gesneden huis. Als je die foto instuurde naar een willekeurige fotoclub, zouden ze je vriendelijk maar beslist uitleggen dat je hem verkeerd hebt gekaderd. Het huis staat te ver naar de rand. Er is te veel…
Het is Halloween 1941. Ansel Adams heeft een rotdag achter de rug, rijdt terug naar Santa Fe en kijkt even opzij. Wat hij ziet brengt hem bijna van de weg af. Hij gooit de auto aan de kant, schreeuwt naar zijn 8-jarige zoon om de statief te pakken en zet zijn grote 8×10 camera op….
Een vrouw die tientallen jaren lang fotografeert zonder dat iemand het weet. Geen galerie, geen erkenning, geen publiek. Na haar dood in 2009 wordt een onbekende koper op een veiling in Chicago eigenaar van dozen vol negatieven en onafgewerkte rolletjes film. Wat hij aantreft, verandert de geschiedenis van de straatfotografie. Dit is het verhaal van…
