Soms sta ik buiten met mijn camera en zie ik het simpelweg niet. Geen enkele compositie lijkt te kloppen en de inspiratie is ver te zoeken. Ik heb geleerd dat dit erbij hoort, maar ook hoe ik die ‘creatieve blokkade’ weer doorbreek.
In deze artikelen deel ik mijn persoonlijke methodes om weer met een frisse blik te kijken. Ik neem je mee in:
Mijn routine: Hoe ik mezelf dwing om anders naar mijn omgeving te kijken.
Onverwachte bronnen: Waar ik inspiratie vind buiten de fotografiewereld.
De praktijk: Simpele opdrachten die je ‘fotografische oog’ direct weer aanzetten.
Laten we samen die vonk weer vinden, zodat je nooit meer met een leeg gevoel voor een prachtig onderwerp staat.
Het regent in New York. De straten glimmen. Iedereen heeft haast. Eén man fotografeert het tafereel met zijn Leica door een beslagen taxiraam. Geen scherp onderwerp. Geen duidelijk middelpunt. Toch ontstaat er een beeld dat je niet meer loslaat. Die man is Saul Leiter. Hij werd pas op zijn tachtigste wereldberoemd terwijl hij al decennia…
Er is iets stils aan de gang in de fotografie. Geen revolutie met fanfare, maar een sluipende verschuiving die de grond onder je voeten wegtrekt. AI maakt van elke smartphone-klik een technisch correcte foto. Belichting? Geautomatiseerd. Ruisonderdrukking? Opgelost. Huidretouchering? Één tik. De vraag die mij ’s nachts wakker houdt: als techniek straks volledig gratis is,…
Stel je een foto voor met acht verschillende verhaallijnen die allemaal tegelijk door elkaar heen lopen. Mensen die elkaar net niet raken. Schaduwen die de compositie in tweeën splitsen. Kleuren zo verzadigd dat je bijna de hitte voelt. En toch klopt alles. Elk element zit op zijn plek, alsof het universum even stilstond voor de…
Het is mei en de dagen worden steeds warmer. Zon, zand, zonnebrand. En dan pak ik mijn camera en zet alles op zwart-wit. Ja, je leest het goed. Gisteren stond ik op het strand met de zon vol in mijn gezicht, de zee schitterend blauw, en ik fotografeerde zonder ook maar één druppel kleur. Je…
Soms scroll je door Instagram en stopt je duim ineens. Geen spectaculaire zonsondergang. Geen dramatische wolkenlucht. Gewoon een vorm, een lijn, een adembenemende stilte in pixels. Dat overkwam mij toen ik via het YouTube-kanaal The Photographic Eye voor het eerst het werk van Allen Koppe zag. Een Australische fotograaf van wie ik nog nooit had…
Een gezicht recht in de lens, zachte belichting, een wazig achtergrondvlak. Je hebt dit portret al duizend keer gezien. Ik ook. En eerlijk: ik ben er een beetje klaar mee. Niet omdat het slecht is, maar omdat het onzichtbaar is geworden. Jouw ogen glijden erover heen als over behang. De interessantste portretfotografen van dit moment…
Het is zonsondergang op het San Marcoplein in Venetië. Je tilt je camera op en maakt precies dezelfde foto die 47 miljoen toeristen vóór jou ook al maakten. In de verte de San Marco, de kathedraal van Venetië en daarnaast de Campanile. Je post hem op Instagram en krijgt 23 likes van vrienden die exact…
Een druppelend driewielerfietsje op een verlaten parkeerplaats. Een gloeilamp aan een groen plafond. Een koelkast vol flesjes. Klinkt als de saaiste fotoserie ooit, toch? Ontdekt waarom die beelden miljoenen waard zijn en ze de complete kunstwereld op z’n kop zetten. William Eggleston maakte van het alledaagse iets onvergetelijks. Hij bewees dat je geen spectaculair onderwerp…
Ik zag het werk van Ed van der Elsken voor het eerst begin dit jaar in Purmerend. Hij fotografeert zwervers, geliefden, jazzmuzikanten en prostituees. Niet vanuit een veilige afstand, niet als buitenstaander. Hij kruipt er middenin. Hij wordt onderdeel van het verhaal. Zijn foto’s zijn nu, meer dan dertig jaar na zijn dood, nog steeds…
Er zijn fotografen die mooie beelden maken. En dan is er Diane Arbus. Zij maakte beelden die je niet meer loslaten, die onder je huid kruipen en daar blijven zitten. Niet omdat ze technisch perfect zijn. Maar omdat ze rauw, eerlijk en soms ronduit ongemakkelijk zijn. Als je haar werk écht wilt begrijpen, moet je…
