Er zijn fotografen die een stad vastleggen. En er zijn fotografen die een stad voelen. Fan Ho deed het tweede. Zijn zwart-witfoto’s van Hong Kong in de jaren vijftig en zestig zien eruit alsof iemand een droom heeft afgedrukt op fotopapier. Steile trappen verdwijnen in nevelig licht. Silhouetten van straatverkopers steken af tegen witte rookpluimen….
Londen, 30 graden, en ik sta op de London Bridge met mijn Fujifilm in de aanslag. Het display knippert alsof het me iets probeert te vertellen. Dat doet het ook: bijna alles wat ik fotografeer is óf een uitgebluste witte vlek óf een zwart gat. De lucht: wit. De straatstenen in de schaduw: pikzwart. Mijn…
Gisternavond stond ik op perron 7 van Amsterdam Centraal, moe na een lang weekend fotograferen in Londen, wachtend op een vertraagde trein richting Alkmaar. Aan het einde van het perron daalde een roodgele zon. Ik had geen energie meer. Ik fotografeerde toch. Het moest gewoon. Dat silhouet tegen die gloeiende lucht werd één van mijn…
Schilders wisten het al eeuwen voor de camera werd uitgevonden: licht is pas interessant als je ook duisternis toelaat. Chiaroscuro is het principe dat portretten van Rembrandt zo onweerstaanbaar maakt, en het is precies wat jouw foto’s kunnen tillen van ’technisch correct’ naar perfectie. TL;DR Chiaroscuro is het bewust spelen met sterk contrast tussen licht…
Astia ziet er zacht uit. Bijna te zacht. Ik liet de filmsimulatie jarenlang links liggen, tot ik op een bewolkte middag in Gent een portretreeks maakte met mijn X-T5 en een 56mm f/1.2. De huidtinten waren verbluffend. Geen oranje gloed, geen overbewerkt gevoel. Gewoon huid, zoals die eruitziet in het echte leven. Sindsdien gebruik ik…
Rookwolken boven de grill, een koud biertje in de hand. Iedereen is vrolijk. De perfecte zomermiddag voor een BBQ. En dan pak je je camera en schiet twintig foto’s. Thuis kijk je ernaar met het enthousiasme van iemand die een verzekeringspolis doorleest. Hoe kan het dat zo’n geweldige middag zo saai oogt op je scherm?…
Stel je een foto voor met acht verschillende verhaallijnen die allemaal tegelijk door elkaar heen lopen. Mensen die elkaar net niet raken. Schaduwen die de compositie in tweeën splitsen. Kleuren zo verzadigd dat je bijna de hitte voelt. En toch klopt alles. Elk element zit op zijn plek, alsof het universum even stilstond voor de…
Je hebt net een prachtige foto gemaakt van een oud pakhuis. De bakstenen, het verweerde hout, de schaduwen in de kozijnen. Op het schermpje van je Fujifilm ziet het er prima uit. Thuis op je monitor? Plat. Levenloos. Alsof iemand er een dun laagje melk overheen heeft gegoten. Je schuift in Lightroom aan de clarity-slider…
Een aantal maanden geleden fotografeerde ik een zwarte kat op een sneeuwveld. Iets ergers kun je een fotocamera niet vragen. Er kwam bijna rook uit de processor. Mijn camera mat het licht, berekende de belichting en het resultaat was verschrikkelijk: de sneeuw zag grijs en de kat was een zwart gat zonder detail. Waarom? Ik…
Een vervallen parkeergarage in Rotterdam: mijn flitser op volle kracht gericht op een model in een neon roze trainingspak. Het resultaat? Pure jaren 80 nostalgie met die karakteristieke overbelichting die je kent van oude snapshots en vintage muziekvideo’s. Die extreme flits, die bijna ruwe esthetiek – dat is precies wat die authentieke 80s vibe creëert….
