Gisternavond stond ik op perron 7 van Amsterdam Centraal, moe na een lang weekend fotograferen in Londen, wachtend op een vertraagde trein richting Alkmaar. Aan het einde van het perron daalde een roodgele zon. Ik had geen energie meer. Ik fotografeerde toch. Het moest gewoon. Dat silhouet tegen die gloeiende lucht werd één van mijn…
Schilders wisten het al eeuwen voor de camera werd uitgevonden: licht is pas interessant als je ook duisternis toelaat. Chiaroscuro is het principe dat portretten van Rembrandt zo onweerstaanbaar maakt, en het is precies wat jouw foto’s kunnen tillen van ’technisch correct’ naar perfectie. TL;DR Chiaroscuro is het bewust spelen met sterk contrast tussen licht…
Astia ziet er zacht uit. Bijna te zacht. Ik liet de filmsimulatie jarenlang links liggen, tot ik op een bewolkte middag in Gent een portretreeks maakte met mijn X-T5 en een 56mm f/1.2. De huidtinten waren verbluffend. Geen oranje gloed, geen overbewerkt gevoel. Gewoon huid, zoals die eruitziet in het echte leven. Sindsdien gebruik ik…
Het congres is in volle gang. Je maakt foto’s van een spreker met een presentatie op de achtergrond. Thuis zie je het pas: horizontale strepen dwars door het beeld. Donkere banden die je foto onbruikbaar maken. Je diafragma klopte, je belichting was prima, je scherptediepte zat goed. Die strepen komen door flikkering van kunstlicht of…
Je gezicht half verborgen in diepe schaduw, de andere helft aangelicht alsof een beeldhouwer het net uit marmer heeft gehouwen. Eén lichtbron. Geen softbox, geen reflectiescherm, geen gedoe. Zijlicht portretfotografie is een van de krachtigste technieken die je kunt beheersen, en het vraagt verrassend weinig van je spullen. Wat het wél vraagt? Een goed oog…
Rookwolken boven de grill, een koud biertje in de hand. Iedereen is vrolijk. De perfecte zomermiddag voor een BBQ. En dan pak je je camera en schiet twintig foto’s. Thuis kijk je ernaar met het enthousiasme van iemand die een verzekeringspolis doorleest. Hoe kan het dat zo’n geweldige middag zo saai oogt op je scherm?…
Stel je een foto voor met acht verschillende verhaallijnen die allemaal tegelijk door elkaar heen lopen. Mensen die elkaar net niet raken. Schaduwen die de compositie in tweeën splitsen. Kleuren zo verzadigd dat je bijna de hitte voelt. En toch klopt alles. Elk element zit op zijn plek, alsof het universum even stilstond voor de…
Je scrolt door Instagram en daar is het weer. Een portret dat eruitziet alsof het uit een Wes Anderson-film is geplukt. Warme tealtinten, zachte schaduwen, een korrelstructuur die fluistert: “dit is serieus.” Je klant stuurt je een moodboard vol met dit soort beelden en zegt: “Zoiets wil ik.” En jij knikt beleefd terwijl je je…
Je hebt net een prachtige foto gemaakt van een oud pakhuis. De bakstenen, het verweerde hout, de schaduwen in de kozijnen. Op het schermpje van je Fujifilm ziet het er prima uit. Thuis op je monitor? Plat. Levenloos. Alsof iemand er een dun laagje melk overheen heeft gegoten. Je schuift in Lightroom aan de clarity-slider…
Je staat in een bos met contrastrijk licht. Zonnestralen prikken door het bladerdak. Je kijkt door de elektronische zoeker van je Fujifilmcamera en ziet een beeld dat al bewerkt is door je instellingen en gekozen filmsimulatie. De schaduwen zijn donkerder dan ze in het echt zijn. De highlights lopen eerder over dan je zou verwachten….
