Vorige week stond ik voor een uitdaging die elke portretfotograaf kent. Mijn model droeg een prachtige vintage bril die perfect bij haar stijl paste, maar zodra ik mijn flitser aanzette, veranderde haar gezicht in een lichtshow van reflecties. Na tien minuten experimenteren had ik de oplossing gevonden – en die deel ik graag met je.
Waarom reflecties ontstaan bij brillen
Een bril werkt als een spiegel wanneer licht er recht op valt. Dit gebeurt vooral bij directe flitsers die op je camera zitten. Het glas – of plastic – van de glazen reflecteert het licht rechtstreeks terug naar je lens. Moderne brillen met anti-reflectiecoating helpen, maar zelfs die kunnen niet alle problemen voorkomen. Ik heb geleerd dat de hoek tussen je lichtbron, de bril en je camera het verschil maakt tussen een geslaagd portret en een foto vol storende lichtplekken.
De flitser van je camera halen
Mijn eerste tip is simpel maar effectief: haal je flitser van je camera af. Een externe flitser op een statief geeft je controle over de lichtrichting. Plaats het licht ongeveer 45 graden naast je model, op ooghoogte of iets hoger. Deze techniek gebruik ik bij 80% van mijn portretfotografie. Sinds ik met off-camera flash werk, heb ik geen last meer van brillenreflecties. Een setup hoeft niet duur te zijn – een simpele flitsstandaard en draadloze trigger volstaan.
Positionering van je model
Vraag je model om het hoofd licht naar beneden te kantelen. Een verschil van 10 graden is al voldoende om reflecties te verminderen. Let op dat de ogen zichtbaar blijven – je wilt geen schaduwen onder de wenkbrauwen. Een andere techniek die ik toepas: laat je model eerst recht in de camera kijken, dan het hoofd een fractie draaien totdat de reflectie verdwijnt. Dit werkt vooral goed bij profielfoto’s waar één brillenglas prominenter in beeld is dan het andere.
Window light als natuurlijke oplossing
Raamlicht is mijn favoriete lichtbron voor portretten met een bril. Het zachte, diffuse licht van een bewolkte dag geeft prachtige resultaten zonder harde reflecties. Plaats je model haaks op het raam, zodat het licht van opzij komt. De natuurlijke lichtval creëert diepte in het gezicht terwijl de brillenglazen helder blijven. Volgens een onderzoek van Digital Camera World geeft raamlicht de meest flatterende resultaten bij binnenportretten.
Technische camera-instellingen
Bij het fotograferen zonder directe flits moet je je ISO waarschijnlijk verhogen. Ik werk meestal rond ISO 800-1600, afhankelijk van het beschikbare licht. Een diafragma van f/2.8 tot f/4 geeft voldoende scherptediepte om beide ogen scherp te krijgen. De sluitertijd houd ik rond 1/125 om bewegingsonscherpte te voorkomen. Een stabiele hand en goede timing zijn belangrijker dan perfecte techniek.
Post-processing trucs
Soms blijft een kleine reflectie zichtbaar ondanks alle voorzorgsmaatregelen. In Lightroom of Photoshop verwijder ik deze met de clone stamp of healing brush. Werk op een aparte laag zodat je aanpassingen niet-destructief zijn. Een subtiele verlaging van de highlights in alleen het brillengebied kan ook wonderen doen. Het Phlearn tutorial over glare removal legt deze techniek stap voor stap uit.
Praktische tips voor tijdens de shoot
Neem altijd een microvezeldoekje mee – vingerafdrukken op brillenglazen vallen extra op bij studioverlichting. Vraag of je model een reservebril heeft, soms werkt een ander montuur beter met je lichtopstelling. Bij extreme gevallen kun je overwegen om de glazen tijdelijk uit het montuur te halen, maar dit doe ik alleen als laatste redmiddel. Het belangrijkste blijft communicatie: leg uit wat je doet en waarom. Een ontspannen model geeft altijd betere resultaten, met of zonder bril.
Welke uitdagingen kom jij tegen bij het fotograferen van mensen met een bril? Deel je ervaringen en oplossingen in de reacties hieronder!
Ik ben Jeroen. Ik maak foto’s, maar vooral omdat ik graag kijk. Echt kijk. Dat begon ruim twintig jaar geleden met een Nikon D50, gekocht rond de geboorte van mijn zoon. Sindsdien is fotografie voor mij verweven geraakt met aandacht, nieuwsgierigheid en het vastleggen van momenten die anders ongemerkt voorbijgaan.
Ik ben iemand die wil begrijpen wat hij doet. Daarom zit ik net zo graag in de techniek als in het beeld zelf. Tegenwoordig werk ik met een Fujifilm X-T50: compact, eigenwijs, en precies uitdagend genoeg om me scherp te houden. Ik word blij van uitzoeken waarom iets werkt — of waarom juist niet.
Naast fotograferen schrijf ik over fotografie. Niet om te laten zien wat ik weet, maar om anderen mee te nemen in dat ontdekproces. Ik hou ervan om ingewikkelde dingen simpel te maken, zonder ze plat te slaan. Of je nu net begint of al jaren fotografeert: er valt altijd iets nieuws te zien, te leren, te verbeteren. Dat enthousiasme delen, dát is wat me drijft.
