Londen is een van de meest gefotografeerde steden ter wereld. En dat is precies het probleem. Typ ‘street photography London’ in op Pinterest en je ziet dezelfde Tower Bridge, dezelfde rode bussen op dezelfde natte straat, dezelfde wachter bij Buckingham Palace. Keurig. Voorspelbaar. Al duizend keer gedaan. De stad heeft een heel ander gezicht als je bereid bent om iets verder te lopen dan de dichtstbijzijnde Tube-uitgang. De plekken die mij het meest bijblijven zijn nooit de plekken die je in een reguliere reisgids vindt. Dit is mijn eerlijke gids voor straatfotografie in Londen, zonder de geijkte hotspots en met de locaties die echt iets te bieden hebben.
TL;DR
Fotograferen in Londen als straatfotograaf loont het meest buiten de toeristische circuits. Barbican is de absolute aanrader voor geometrie en licht. Brick Lane en Brixton geven je mensen en cultuur. Soho en Farringdon zijn perfect voor layering en avondlicht. De Londense metro is een wereld apart. Combineer locaties slim en ga op een doordeweekse dag.
Barbican: de meest fotogenieke betonnen doolhof van Europa
Als ik één locatie moet kiezen voor straatfotografie in Londen, is het Barbican. Altijd. Dit brutalistische wooncomplex uit de jaren zestig en zeventig is gebouwd als een stad binnen de stad, met verhoogde looppaden, binnenpleinen, waterpartijen en gangen die in alle richtingen kronkelen. Het ziet eruit alsof een architect op een slechte dag besloot dat rechte lijnen overgewaardeerd zijn. Het resultaat is fotografisch goud.
Wat Barbican zo bijzonder maakt is de manier waarop licht zich door de structuur beweegt. Bij de in- en uitgangen van de gebouwen ontstaan smalle lichtstroken die perfect als natuurlijke softbox werken. Je subject staat automatisch goed belicht terwijl de achtergrond in schaduw valt. Bewolkt weer? Prima. Zonnig? Nog beter, want dan krijg je harde schaduwen die de geometrie van het beton versterken. De locatie werkt bij vrijwel elke lichtconditie en dat is zeldzaam.
Begin bij de Silk Street-ingang en werk richting de waterpartijen. De verhoogde looppaden geven je een ander perspectief op de mensen beneden. Wacht bij de smalle doorgangen op iemand die er doorheen loopt en je hebt een foto met een natuurlijk kader. Kijk ook naar de ronde betonnen kolommen bij de woontorens. Een persoon die daarachter vandaan komt geeft een heel ander beeld dan een standaard straatportret. Meer inspiratie vind je bij oh-brother.co.uk en de uitgebreide fotoblog van Joe Redski.
Brick Lane en Whitechapel: cultuur die je in het gezicht springt
Brick Lane is een van die plekken waar je camera bijna vanzelf omhoog gaat. De straat heeft alles wat een straatfotograaf wil: karakter, kleur, contrast en mensen die er gewoon zijn zonder voor de lens te poseren. Op zaterdag en zondag is de markt in volle gang en dan is het een aaneenschakeling van kraampjes met vintage kleding, tweedehands vinyl en straatvoedsel dat je niet kunt identificeren maar toch wil proberen.
De Bengalese gemeenschap die hier al decennia gevestigd is geeft de buurt een eigen ritme. ‘s Ochtends vroeg, als de restauranthouders hun deuren openen en de bezorgers arriveren, is het heel anders dan op zaterdagmiddag wanneer de hippe Londenaars komen voor hun bagel bij Beigel Bake. Die twee werelden naast elkaar zijn precies wat straatfotografie interessant maakt. Ik fotografeer het liefst in de overgangszone: de zijstraatjes tussen Brick Lane en Whitechapel High Street, waar de streetart van Zabou en anderen als decor dient voor mensen die er gewoon doorheen lopen. De combinatie van geschilderde muren en echte mensen geeft een gelaagdheid die je op geen andere manier kunt nabootsen.
Whitechapel Gallery heeft ook een interessante omgeving, met name op de dagen dat er een opening is en de bezoekers buiten staan te roken en te praten. Dat zijn de momenten waarop je als straatfotograaf onzichtbaar kunt zijn, omdat iedereen te druk is met zijn eigen gesprek. Een uitgebreide gids voor deze buurt vind je bij shooterfiles.com.
Brixton: elektrisch en rauw
Brixton is een buurt die je niet neutraal laat. Electric Avenue, de eerste elektrisch verlichte winkelstraat van Londen, is overdag een drukte van belang met marktkramen, muziek uit open deuren en mensen die elkaar kennen en groeten. Dat sociale weefsel is precies wat je wilt vastleggen als straatfotograaf. Het gaat niet om het gebouw of de straat zelf, maar om wat er tussen de mensen gebeurt.
Brixton Village Market is een overdekte markt met een mix van restaurants, kappers en kleine winkels. De lichtval binnen is interessant: dakramen laten smalle bundels daglicht door die als schijnwerpers op de bezoekers vallen. Zet je camera op ISO 1600 of hoger en werk met een groot diafragma. De beelden die je hier maakt zien er heel anders uit dan de typische Londense straatfoto’s. Minder grijs, meer warmte, meer leven. Meer voorbeelden van straatfotografie in Brixton vind je via oh-brother.co.uk.
Soho, Farringdon en Angel: drie buurten die je slim combineert
Soho heeft een reputatie die ouder is dan de meeste fotografen die er rondlopen. De smalle straatjes rond Greek Street en Frith Street zijn perfect voor wat straatfotografen ‘layering’ noemen: meerdere mensen op verschillende dieptes in één frame. De truc is om een positie te zoeken met een interessante achtergrond, dan te wachten tot er genoeg mensen in beeld lopen en op het juiste moment af te drukken. Dat klinkt simpeler dan het is. Je staat soms tien minuten op dezelfde plek voor je één bruikbaar beeld hebt. Als het klopt, klopt het helemaal. Meer over de locaties in Soho vind je bij shootthestreet.co.uk.
Farringdon is het minst bekende gebied op deze lijst en dat is zijn kracht. De Smithfield Meat Market is ‘s nachts en vroeg in de ochtend actief, met bezorgers en marktkooplieden die hun werk doen terwijl de rest van de stad nog slaapt. Leather Lane Market is een doordeweekse lunchmarkt vol kantoormedewerkers. Dat is een heel ander publiek dan je in Brick Lane of Brixton tegenkomt en dat geeft je als fotograaf andere beelden. Combineer Farringdon met Barbican, want ze liggen op loopafstand van elkaar.
Angel in Islington is de buurt die ik het vaakst aanbeveel aan fotografen die Londen voor het eerst bezoeken. Upper Street heeft een mix van lokale bewoners en bezoekers. Camden Passage, een smal steegje vol antiekwinkels, heeft op woensdag en zaterdag een kleine markt die perfect is voor portretfotografie. Het Regent’s Canal, dat door de buurt loopt, geeft je rustigere beelden als je even wilt afwisselen met de drukte van de straat. Een uitgebreide gids voor Angel Islington vind je bij oh-brother.co.uk over Angel.
De Londense metro als fotostudio
De London Underground is een locatie die veel fotografen overslaan omdat ze denken dat het te druk is of dat mensen bezwaar maken. Beide aannames kloppen niet. De metro is juist interessant omdat mensen in een tunnel een heel andere houding aannemen dan op straat. Ze lezen, staren voor zich uit, slapen, scrollen. Ze zijn in hun eigen wereld en dat geeft jou de kans om eerlijke, ongeposeerde beelden te maken.
Baker Street is het klassieke station voor de gebogen tegelmuren en de nostalgische sfeer. De Elizabeth Line-stations zoals Paddington en Canary Wharf zijn het tegenovergestelde: groot, modern en architectonisch uitgesproken. Het contrast tussen een kleine figuur en de enorme gewelfde plafonds van de Elizabeth Line is een compositie die zichzelf bijna maakt. De truc is geduld. Wacht op het moment dat er één persoon op het perron staat in plaats van honderd. Dat ene moment geeft je een heel ander beeld dan de gebruikelijke metroodrukte. Inspiratie voor het fotograferen in de metro vind je bij het 24-uurs Underground-project van oh-brother.co.uk en het indrukwekkende archief van tubemapper.com waar alle stations gefotografeerd zijn.
Fotografisch gezien is de metro ook technisch interessant. Het licht is kunstmatig en wisselend van kleur. Dat vraagt om bewuste keuzes: ga je voor zwart-wit om de kleurverschillen te omzeilen, of gebruik je de warme en koude tonen juist als onderdeel van het beeld? Ik kies zelf vaak voor zwart-wit in de metro omdat het de aandacht naar de persoon trekt in plaats van naar de omgeving. Dat is een voorkeur, geen wet.
Praktisch: hoe pak je een dag fotograferen in Londen aan
Een veelgemaakte fout is te veel locaties op één dag willen doen. Londen is groot en de metro kost tijd. Kies twee of drie locaties die geografisch dicht bij elkaar liggen en werk die grondig door. Barbican en Farringdon liggen op loopafstand. Brick Lane en Whitechapel zijn hetzelfde gebied. Brixton staat op zichzelf maar is het waard om er een halve dag aan te besteden.
Ga bij voorkeur op een doordeweekse dag. Op zaterdag zijn de markten drukker maar ook de toeristen. Op een dinsdag of woensdag zie je de stad zoals hij echt is: mensen die naar hun werk gaan, bezorgers, marktkooplieden, scholieren. Dat is het Londen dat de mooiste straatfoto’s oplevert. Neem ook de tijd om te lopen zonder camera omhoog. Verken eerst een buurt, kijk waar het licht goed is, waar mensen samenkomen en waar interessante achtergronden zijn. Daarna ga je fotograferen. Die voorbereiding scheelt je een hoop middelmatige beelden.
De Britse wetgeving is trouwens vriendelijk voor straatfotografen. Fotograferen in de openbare ruimte is volledig legaal. Je hebt geen toestemming nodig om mensen op straat te fotograferen. In de metro gelden aparte regels van Transport for London, maar fotograferen voor persoonlijk gebruik is toegestaan zolang je geen commerciële activiteiten uitvoert en geen statief gebruikt. De meest complete overzichtsgids voor alle locaties vind je bij oh-brother.co.uk met de 13 beste straatfotografielocaties en bij chasingthecity.com.
Straatfotograaf Daido Moriyama zei ooit in een interview met Magnum Photos: “I don’t look for the decisive moment. I look for the moment that surprises me.” Dat past precies bij fotograferen in Londen. De stad verrast je voortdurend als je bereid bent om je eigen route te lopen. Ga erheen. Kijk. Druk af.
Veelgestelde vragen
Mag je zomaar mensen fotograferen op straat in Londen?
Welke camera is het beste voor fotograferen in Londen als straatfotograaf?
Welke locatie in Londen is het beste voor beginners met straatfotografie?
Welke locatie in Londen heeft jou als straatfotograaf het meest verrast? Deel het in de reacties, want de beste tips komen altijd van mensen die er zelf met een camera hebben gestaan.
Ik ben Jeroen. Ik maak foto’s 🙂 Dat begon ruim twintig jaar geleden met een Nikon D50. Tegenwoordig werk ik met een Fujifilm X-T50: compact, snel, en met geweldige filmsimulaties. Bekijk hier mijn portfolio.
Naast fotograferen schrijf ik over fotografie. Ik hou ervan om ingewikkelde dingen simpel uit te leggen. Of je nu net begint of al jaren fotografeert: er valt altijd iets nieuws te zien, te leren, te verbeteren. Dat enthousiasme delen, dát is wat me drijft.