Er is iets magisch aan het moment waarop de barrière tussen de fotograaf en het model wegvalt. Ik heb jarenlang geworsteld met die ene vraag: hoe vang ik niet alleen een gezicht, maar een ware persoonlijkheid? In het begin staarde ik me blind op mijn camera-instellingen, maar ik leerde al snel dat de techniek slechts de helft van het verhaal is. Een goed portret ontstaat namelijk niet in de body van je camera, maar in de interactie vóór de lens.
In deze nieuwe reeks artikelen neem ik je mee in de wereld van portretfotografie. We gaan dieper in op de technische kant, zoals het beheersen van scherptediepte en het perfecte licht, maar we kijken ook naar de psychologie achter een geslaagde pose. Ik deel mijn persoonlijke missers, mijn favoriete “geheime” technieken en de lessen die mijn eigen werk echt hebben veranderd.
Of je nu een beginner bent die voor het eerst een vriend(in) vraagt om te poseren, of een ervaren fotograaf die zijn stijl wil verfijnen: in deze reeks help ik je om beelden te maken die niet alleen scherp zijn, maar ook echt iets vertellen. Laten we samen op zoek gaan naar die ene, sprekende blik.
Je vraagt een model om voor je lens te staan en binnen dertig seconden zie je het gebeuren: de schouders gaan omhoog, de armen hangen stijf langs het lichaam en de blik wordt onzeker. Het resultaat? Een foto die er geforceerd uitziet. Dat hoeft niet zo te zijn. Met de juiste houding verander je een…
Je staat voor een schappenvol lenzen en hebt geen idee welke je nodig hebt. Herkenbaar? De juiste lens kopen maakt het verschil tussen een foto die je vergeet en een die je bijhoudt. Lens kopen begint met deze vraag Wat wil je fotograferen? Dit klinkt simpel, maar het is de meest bepalende vraag bij het…
Je model staat voor je. De camera is klaar. Maar dan… die ongemakkelijke stilte. Je weet dat de pose niet werkt, maar welke instructie geef je nu precies? Ik heb deze situatie honderden keren meegemaakt tijdens mijn tien jaar als modefotograaf. Het verschil tussen een middelmatige en een verbluffende foto ligt niet alleen in je…
Drie jaar geleden zat ik aan de keukentafel van een vrouw die haar man had verloren. Ze wilde een portret van hem. Maar hij was er niet meer. Op tafel lag een stapel oude foto’s, aan de muur hing een ingelijst trouwportret. Ze vroeg me: “Kun je hem terugbrengen in een nieuwe foto?” Hoe fotografeer…
Astia ziet er zacht uit. Bijna te zacht. Maar precies dat is de kracht van deze filmsimulatiedie veel fotografen onderschatten. Astia: de filmsimulatiedie je huid laat ademen Ik fotografeer al jaren met Fujifilm-camera’s en Astia is de filmsimulatie die ik het langst heb laten liggen. Te neutraal, dacht ik. Te weinig karakter. Totdat ik een…
Er is één filmsimulatiestand op mijn Fujifilm die ik keer op keer teruggrijp als het licht vlak is, de scènes complex zijn en ik geen zin heb in nabewerking die uren kost. Pro Neg Std. Niet de meest glamoureuze naam, maar achter die nuchtere aanduiding schuilt een van de meest veelzijdige en onderschatte simulaties in…
Vorige zomer fotografeerde ik een portret op f/1.4 en schrok me rot: alleen de wimpers waren scherp, de ogen al niet meer. Die ene centimeter verschil maakte alles wazig. Sindsdien bereken (of schat) ik mijn scherptediepte vooraf. Want raden werkt niet – rekenen wel. Wanneer een neus scherp is maar de ogen niet Je maakt…
Een man met een camera en een externe flitser stapt een Brits badplaatsje binnen. Hij fotografeert ijsjes, rode gezichten en plastic speelgoed. De beelden zijn schel, kleurrijk en confronterend. Dit is Martin Parr, de fotograaf die de Britse middenklasse vastlegde zoals niemand dat eerder deed. Zijn werk hangt in musea wereldwijd, maar roept ook weerstand…
Een van mijn eerste shoots was met Joyce. Voor mijn gevoel ging alles mis ging. De belichting klopte niet, haar gezicht viel in schaduwen, ik had techniek niet oinder controle. Ik gaf slechte instructies. Herkenbaar? Deze fouten portretfotografie zie ik steeds terugkomen bij fotografen. De verkeerde lichtrichting kiest Licht is alles bij portretfotografie. Toch zie…
Vorige maand fotografeerde ik een CEO voor een bedrijfspublicatie. Hij was nerveus, stond stijf rechtop met zijn armen langs zijn lichaam. De foto’s waren technisch perfect, maar levenloos. Toen vroeg ik hem om iets te bewegen, zijn lichaam iets te draaien. Het verschil was spectaculair. Binnen vijf minuten hadden we fantastische portretten. Dit moment bevestigde…
