Er is iets magisch aan het moment waarop de barrière tussen de fotograaf en het model wegvalt. Ik heb jarenlang geworsteld met die ene vraag: hoe vang ik niet alleen een gezicht, maar een ware persoonlijkheid? In het begin staarde ik me blind op mijn camera-instellingen, maar ik leerde al snel dat de techniek slechts de helft van het verhaal is. Een goed portret ontstaat namelijk niet in de body van je camera, maar in de interactie vóór de lens.
In deze nieuwe reeks artikelen neem ik je mee in de wereld van portretfotografie. We gaan dieper in op de technische kant, zoals het beheersen van scherptediepte en het perfecte licht, maar we kijken ook naar de psychologie achter een geslaagde pose. Ik deel mijn persoonlijke missers, mijn favoriete “geheime” technieken en de lessen die mijn eigen werk echt hebben veranderd.
Of je nu een beginner bent die voor het eerst een vriend(in) vraagt om te poseren, of een ervaren fotograaf die zijn stijl wil verfijnen: in deze reeks help ik je om beelden te maken die niet alleen scherp zijn, maar ook echt iets vertellen. Laten we samen op zoek gaan naar die ene, sprekende blik.
Er is één filmsimulatiestand op mijn Fujifilm waar ik keer op keer naar teruggrijp als het licht vlak is, de scènes complex zijn en ik geen zin heb in nabewerking die uren kost. Pro Neg Std. Geen glamoureuze naam, maar achter die nuchtere aanduiding schuilt een van de meest veelzijdige simulaties in het Fujifilm-systeem. In…
Astia ziet er zacht uit. Bijna te zacht. Ik liet de filmsimulatie jarenlang links liggen, tot ik op een bewolkte middag in Gent een portretreeks maakte met mijn X-T5 en een 56mm f/1.2. De huidtinten waren verbluffend. Geen oranje gloed, geen overbewerkt gevoel. Gewoon huid, zoals die eruitziet in het echte leven. Sindsdien gebruik ik…
Je gezicht half verborgen in diepe schaduw, de andere helft aangelicht alsof een beeldhouwer het net uit marmer heeft gehouwen. Eén lichtbron. Geen softbox, geen reflectiescherm, geen gedoe. Zijlicht portretfotografie is een van de krachtigste technieken die je kunt beheersen, en het vraagt verrassend weinig van je spullen. Wat het wél vraagt? Een goed oog…
Ze stond in de deuropening van mijn studio met een blik die ik direct herkende. Licht gebogen schouders, ogen die even de ruimte scande alsof ze een vluchtroute zochten. Ze was 32 weken zwanger van haar eerste kindje en haar handen trilden zachtjes. “Ik voel me niet zo mooi,” zei ze. Zacht, bijna verontschuldigend. Twee…
Er is één ding dat bijna elk portret kan verpesten en het zit niet in de belichting of de scherptediepte. Het zijn de handen. Stijf langs het lichaam, ongemakkelijk gevouwen of — mijn persoonlijke nachtmerrie — plat op de dij geplakt als twee pannenkoekenspannen. De houding van handen is het onderdeel dat fotografen het vaakst…
Er zijn fotografen die mooie plaatjes maken. En dan is er Sally Mann. Ze fotografeerde haar eigen kinderen spelend in de modder, met wonden, met sigaretten, in poses die ouders doen opschrikken en critici doen zwijgen. Haar werk is tegelijk teder en ongemakkelijk, poëtisch en rauw, tijdloos en controversieel. Als je haar foto’s voor het…
Stel je voor: een tienermeisje staat in een nat badpak op een leeg strand. Ze kijkt recht in de lens. Geen glimlach. Geen pose. Toch kun je je ogen er niet van afhouden. Dat ongemak, die kwetsbaarheid, die rauwe eerlijkheid. Welkom in het werk van Rineke Dijkstra. De Nederlandse fotografe die al decennia bewijst dat…
Vorige week stond ik op een verlaten industrieterrein met model Sarah. De zon was net onder maar er was nog voldoende licht. Had ik een foto kunnen maken zonder flitser? Onmogelijk. Met mijn flitser en softbox creëerde ik in tien minuten beelden waar Sarah nog steeds over praat 🙂 . Flash fotografie opent deuren die…
Vorige maand fotografeerde ik een CEO voor een bedrijfspublicatie. Hij was nerveus, stond stijf rechtop met zijn armen langs zijn lichaam. De eerste foto’s waren technisch perfect, maar levenloos. Toen vroeg ik hem zijn lichaam iets te draaien en zijn handen te veranderen. Het verschil was spectaculair. Binnen vijf minuten hadden we bruikbare portretten. Poseren…
Mijn eerste shoot met Joyce was een kleine ramp. De belichting klopte niet, haar gezicht viel in schaduwen en ik had mijn techniek niet onder controle. Mijn instructies waren vaag en ze wist niet wat ze met haar handen moest doen. Herkenbaar? De fouten die ik toen maakte, zie ik fotografen keer op keer herhalen….
