Na jarenlang experimenteren en duizenden mislukte foto’s weet ik inmiddels: fotografie is geen hogere wiskunde, maar een kwestie van anders kijken. In deze reeks deel ik mijn persoonlijke tips en stap-voor-stap tutorials met je.
Geen ingewikkelde handleidingen, maar de praktische lessen die ik zelf dagelijks in het veld toepas. Van het temmen van lastig licht tot het vinden van de perfecte compositie; ik neem je mee in mijn proces zodat jij direct betere beelden schiet. Zet die volgende stap in jouw fotografie.
Je hebt net een foto gemaakt waar je trots op bent. Lekker scherp, goed belicht, technisch niks mis mee. En toch kijkt niemand er lang naar. Geen reacties, geen likes, gewoon stilte. Ondertussen scoort een foto van iemand anders met een simpel onderwerp en weinig bijzonders qua belichting enorm goed. Wat heeft die foto dat…
Een uitgestrekt strand. Vlak water, vlakke lucht, één boom in de verte. En toch weet je niet waar je de camera op moet richten. Te veel leegte, te weinig houvast. Terwijl dat gevoel van “er is niks te fotograferen” precies het moment is waarop de interessantste beelden ontstaan — als je weet wat je zoekt….
Je drukt op de ontspanknop. Het rolletje zit vol. En dan begint het wachten — of beter gezegd: het spannendste gedeelte van analoge fotografie. Want wat er daarna gebeurt, in het donker, in een bad met chemicaliën, is een wonderlijk chemische proces. Film zelf ontwikkelen klinkt als iets voor mensen met veel chemische kennis, een…
Iedereen wil cinematic photography maken. En iedereen denkt dat hij weet wat dat betekent: een teal-and-orange filter eroverheen gooien, de schaduwen een tikje blauwgroen maken en klaar is Kees. Dat is het niet. Als je dat doet, maar je foto’s voelen nog steeds niet aan als een echt filmstill, dan is er een goede reden…
Je zet je mooiste foto om naar zwart-wit en verwacht iets dramatisch, magisch. Wat je krijgt is een grijze pap. Vlak, saai, zonder leven. Het probleem zit niet in je camera of je software. Het zit in hoe je naar een zwart-witfoto kijkt vóór je hem maakt. En dat is precies wat ik je wil…
Je staat in een prachtig landschap. Donkere rotsen, een lichte lucht, diepe schaduwen in de vallei. Je camera doet zijn best, maar het resultaat is een grauwe, vlakke foto die nergens op lijkt. De rotsen zijn te donker, de lucht is uitgeblazen en die prachtige schaduwen zijn zwart geworden. Herkenbaar? Dat is precies het probleem…
Scroll door Instagram en je ziet ze overal: portretten waarbij de achtergrond is weggesmolten tot een romige, vage brij. Iedereen lijkt ervan overtuigd dat hoe waziger de achtergrond, hoe beter de foto. Fotografiemagazines, YouTube-tutorials en lens-recensies verkopen bokeh als de ultieme beloning voor wie een dure lens koopt. Maar ik zal je iets vertellen: bokeh…
Zwart-witfoto’s maken lijkt makkelijker dan kleurenfotografie. Geen gedoe met witbalans, geen afleiding van een schreeuwende rode jas op de verkeerde plek. Gewoon… grijs. Er zijn fotografen die met zwart-witbeelden maken die je niet meer loslaten, terwijl jouw conversies in Lightroom er een beetje bleekjes bij hangen. Waar zit het verschil tussen matige en een perfecte…
Je loopt al een uur door de stad, camera in de hand. En je hebt eigenlijk nog niks. Niet omdat er niks te zien is, maar omdat je niet weet waar je moet beginnen. Alles lijkt een beetje interessant en tegelijk ook weer niet. Je wacht op dat ene magische moment dat zichzelf zou moeten…
Begin juni fotografeerde ik in de duinen van Schoorl. Mijn eigen filmsimulatie op basis van Acros met zeer hoog contrast toverde de duinen om tot een maanlandschap. Mijn Fujifilm X-T50 heeft live view, zodat ik in de zoeker het effect van de filmsimulatie zie alvorens ik afdruk. Ik was in mijn nopjes. Alles klopte. Nou…
