Niets is zo onvoorspelbaar als de straat. Geen regie, geen studioverlichting, alleen het rauwe, echte leven dat in een fractie van een seconde aan je voorbijtrekt. Voor mij is straatfotografie de puurste vorm van ons vak, maar vaak ook de spannendste.
Ik neem je mee de stad in. Ik deel mijn persoonlijke ervaringen: van het vinden van het juiste licht tussen de gebouwen tot mijn tactieken om onopvallend te werken. Ook bespreek ik de apparatuur die ik zelf meeneem en – misschien wel het belangrijkste – hoe ik de drempel overstapte om vreemden vast te leggen.
We gaan samen op zoek naar dat ene, unieke moment dat nooit meer terugkomt.
Je staat voor een schappenvol lenzen en hebt geen idee welke je nodig hebt. Herkenbaar? De juiste lens kopen maakt het verschil tussen een foto die je vergeet en een die je bijhoudt. Lens kopen begint met deze vraag Wat wil je fotograferen? Dit klinkt simpel, maar het is de meest bepalende vraag bij het…
Stel je voor: een foto van een waterval waarbij het water eruitziet als zijde. Of een stadsfoto ’s nachts waarbij koplampen veranderen in gloeiende lichtstrepen. Geen trucjes uit Photoshop, maar een lange sluitertijd. En het mooie? Je hebt geen dure apparatuur nodig! Wat is een lange sluitertijd precies? De sluitertijd bepaalt hoe lang de sensor…
Er is één filmsimulatiestand op mijn Fujifilm die ik keer op keer teruggrijp als het licht vlak is, de scènes complex zijn en ik geen zin heb in nabewerking die uren kost. Pro Neg Std. Niet de meest glamoureuze naam, maar achter die nuchtere aanduiding schuilt een van de meest veelzijdige en onderschatte simulaties in…
Er is één filmsimulatie die fotografen stil doet staan. Niet omdat het de meest dramatische is, maar omdat het zo subtiel raak is. Classic Chrome doet iets met een foto dat moeilijk te omschrijven is — tot je het ziet. Classic Chrome: de filmsimulatie die alles kalmeert Fujifilm staat bekend om zijn filmsimulaties. Ze zijn…
Een man met een camera en een externe flitser stapt een Brits badplaatsje binnen. Hij fotografeert ijsjes, rode gezichten en plastic speelgoed. De beelden zijn schel, kleurrijk en confronterend. Dit is Martin Parr, de fotograaf die de Britse middenklasse vastlegde zoals niemand dat eerder deed. Zijn werk hangt in musea wereldwijd, maar roept ook weerstand…
Een van de mooiste features van mijn Fujifilm X-T50 zijn de prachtige ingebouwde Fujifilm filmsimulaties. Deze emuleren analoge film en gaan daarin veel verder dan Instagram filters. Eén druk op de knop en het hele karakter van mijn foto veranderde. De vraag die ik het meest krijg: welke filmsimulatie gebruik je wanneer? Een foute keuze…
Een man in een verfrommeld pak staat bij een bushalte. Hij staart naar zijn telefoon. Achter hem verschijnt een reclamebord met exact dezelfde houding. Dat moment duurde twee seconden. Ik had mijn camera al omhoog. De foto vertelt een verhaal over onze tijd zonder dat ik een woord hoef te zeggen. Dit is waar straatfotografie…
Ik was in Cuba. Het was ochtend en op een betonnen muur zat een oude man te vissen. Het licht was perfect, de zee blauw en de man getekend door het leven. Het perfecte moment. Maar ik deed niets. Ik liep door. De hele vakantie had ik spijt. Gefrustreerd door mijn eigen lafheid. Ik besefte…
Een man met een glimmend pak loopt door een verlaten winkelstraat. Zijn schaduw valt precies op een reclameposter van een identiek geklede figuur. Voor een fractie van een seconde weet je niet meer wat echt is en wat niet. Dit moment van verwarring, deze breuk in de werkelijkheid, is precies waar het vervreemdingseffect om draait….
Afgelopen week stond ik midden in Amsterdam toen een toerist wild met zijn camera zwaaide en zonder enige vorm van contact een dakloze man fotografeerde. De man draaide zich om, zichtbaar ongemakkelijk, en liep weg. Dit moment greep me aan. Het deed me nadenken over mijn eigen aanpak als straatfotograaf en de verantwoordelijkheid die we…
