Er is één filmsimulatiestand op mijn Fujifilm die ik keer op keer teruggrijp als het licht vlak is, de scènes complex zijn en ik geen zin heb in nabewerking die uren kost. Pro Neg Std. Niet de meest glamoureuze naam, maar achter die nuchtere aanduiding schuilt een van de meest veelzijdige en onderschatte simulaties in het Fujifilm-systeem.
Wat is Pro Neg Std precies?
Pro Neg Std staat voor Professional Negative Standard. Het is een filmsimulatie die Fujifilm heeft ontwikkeld op basis van negatieve kleurenfilm die professionele portretfotografen vroeger gebruikten in studiostudio’s. De simulatie is ontworpen om huidtinten zacht en natuurlijk te reproduceren, zonder de verzadiging op te pompen of contrasten te dramatiseren. Fujifilm omschrijft het zelf als een simulatie die “zachte tinten en subtiele kleuren” levert, met name geschikt voor portretwerk in gecontroleerde omstandigheden. Dat klinkt misschien beperkt, maar in de praktijk is het bereik veel groter dan die beschrijving doet vermoeden. Pro Neg Std werkt namelijk uitstekend zodra je een scène hebt met veel detail, genuanceerde kleuren en een onderwerp dat je niet wilt overspoelen met kunstmatige levendigheid. De simulatie houdt de kleuren intact zonder ze te sturen. Dat is een eigenschap die je pas echt waardeert als je andere simulaties hebt gebruikt die wél sturen, soms te sterk.
De kenmerken van Pro Neg Std
Pro Neg Std heeft een aantal duidelijk herkenbare eigenschappen. De contrasten zijn laag tot middelhoog. De kleuren zijn gedempter dan bij simulaties als Velvia of Classic Chrome. De huidtinten worden warm maar niet oranje weergegeven. De schaduwen zijn zacht en bevatten detail. De hooglichten worden niet snel uitgeblazen. Dit zijn geen toevallige eigenschappen. Ze zijn het directe gevolg van de manier waarop de simulatie de toonwaarden en kleurkanalen verwerkt. Fujifilm heeft Pro Neg Std afgestemd op een zachte S-curve in de toonweergave, wat betekent dat de overgang van schaduw naar middentoon naar hooglicht geleidelijk verloopt. Geen harde knikken, geen dramatische contrastverhogingen. Het resultaat is een beeld dat er direct uit de camera verzorgd uitziet, zonder dat het geforceerd of bewerkt lijkt. Dat is precies wat je wilt als je snel wilt werken of als JPEG je eindproduct is.
- Lage tot middelhoge contrasten
- Gedempte, natuurlijke kleuren
- Zachte, warme huidtinten
- Goede schaduwdetails
- Beheerste hooglichten
Pro Neg Std versus Pro Neg Hi
Fujifilm biedt twee varianten aan: Pro Neg Std en Pro Neg Hi. Het verschil zit hem in contrast en kleurintensiteit. Pro Neg Hi heeft een iets hogere contrastcurve en iets meer kleurverzadiging. Hierdoor oogt het beeld pittiger, met meer diepte in de schaduwen en een licht verhoogde aanwezigheid in de midtonen. Pro Neg Std is subtieler en zachter. Denk aan het verschil als twee soorten daglichtsfilm: de ene voor bewolkte dagen binnenshuis, de andere voor scènes waarbij je net iets meer pit wilt zonder naar Velvia te grijpen. In de praktijk kies ik voor Pro Neg Hi als het licht al zacht is maar ik toch wat meer structuur in het beeld wil. Pro Neg Std gebruik ik als ik wil dat het beeld ademt, als de scène zelf al genoeg karakter heeft. Beide simulaties zijn uitstekend voor portretwerk, maar ze geven een net ander gevoel aan hetzelfde onderwerp. Het loont om ze allebei te testen op dezelfde locatie, met hetzelfde licht, zodat je het verschil echt ziet.
Wanneer gebruik je Pro Neg Std
Pro Neg Std werkt het beste in specifieke situaties. Ik gebruik het bij portretwerk in zacht, diffuus licht. Denk aan een bewolkte dag buiten, een grote raam binnenshuis, of een studio met softboxen. In die omstandigheden heeft de simulatie de ruimte om zijn kracht te tonen: zachte overgangen, mooie huidtinten, een beeld dat er direct goed uitziet. Ik gebruik het ook bij straatfotografie waarbij ik geen harde contrasten wil, maar wel kleur en detail wil behouden. En ik gebruik het bij documentaire opdrachten waarbij de nabewerking minimaal moet zijn en de beelden een consistente, neutrale look moeten hebben. Pro Neg Std is ook een uitstekende basis als je RAW-bestanden later wilt nabewerken. De simulatie beïnvloedt de JPEG-preview, maar als je in RAW schiet geeft het je een neutrale, informatierijke basis om mee te werken. Veel fotografen gebruiken het als referentie-look tijdens het fotograferen, ook als ze later toch gaan nabewerken.
Wanneer gebruik je Pro Neg Std beter niet
Er zijn situaties waarin Pro Neg Std niet de beste keuze is. Als je landschappen fotografeert en je wilt de kleuren laten knallen, dan is Velvia of zelfs Provia meer op zijn plaats. Pro Neg Std dempt de verzadiging en dat is in een dramatisch landschap zelden wat je zoekt. Hetzelfde geldt voor zwart-witfotografie: daarvoor heeft Fujifilm Acros, dat een compleet eigen karakter heeft met prachtige korrelstructuur en diepe contrasten. Pro Neg Std is ook minder geschikt als je bewust een cinematische of vintage look wilt. Classic Chrome of Eterna zijn dan betere opties. En als je in fel, direct zonlicht fotografeert, kan Pro Neg Std de scène iets te vlak maken. De simulatie is niet ontworpen om harde contrasten te temmen; het is ontworpen voor zachte lichtomstandigheden. Gebruik het dus bewust en niet als standaardinstelling voor elke situatie.
Een concreet voorbeeld
Ik fotografeerde een muzikant in een kleine repetitieruimte. Het licht kwam van één raam aan de zijkant. Geen extra verlichting, geen reflectoren. De muren waren lichtgrijs, de kleding donker, de huid van het onderwerp warm getint. Ik had de keuze tussen meerdere simulaties. Provia gaf een iets te koele, klinische weergave. Classic Chrome maakte de huidtinten te groenig. Velvia was buiten beschouwing; veel te agressief voor dit licht. Pro Neg Std gaf precies wat ik zocht: de huid was warm maar niet oranje, de donkere kleding behield detail in de schaduwen, en het grijze interieur werd neutraal weergegeven zonder te vervlakken. Het beeld had diepte zonder dramatiek. Dat is de kracht van Pro Neg Std: het respecteert de scène zoals die is. Het voegt niets toe wat er niet hoort. Voor documentaire en portretwerk is dat geen zwakte, dat is een grote kracht.
Instellingen die goed werken met Pro Neg Std
Pro Neg Std is een neutrale basis, maar je kunt hem verfijnen met de ingebouwde aanpassingen van Fujifilm. Ik werk zelf met de volgende instellingen als startpunt. Ik zet de toonweergave op -1 voor nog zachtere overgangen in het hooglicht. De kleurinstelling laat ik op 0 of zet ik op +1 als de scène wat meer kleur vraagt. Ruis reductie zet ik laag, omdat Pro Neg Std al een zachte rendering heeft en extra ruisonderdrukking details wegneemt. Scherpte laat ik op 0 of -1, afhankelijk van het onderwerp. Voor huidtinten werkt een lichte aanpassing in de kleurtemperatuur richting warm goed samen met de simulatie. Fujifilm geeft zelf aan dat Pro Neg Std is ontworpen voor “studio portrait photography”, maar in de praktijk is de toepassing veel breder. Zie de officiële Fujifilm-pagina over Pro Neg Std voor de technische achtergrond van de simulatie.
- Toonweergave: -1 voor zachte hooglichten
- Kleur: 0 of +1 afhankelijk van de scène
- Ruisonderdrukking: laag houden
- Scherpte: 0 of -1 voor portretwerk
- Kleurtemperatuur: licht warm voor huidtinten
Fotografe en Fujifilm-specialist Nathalie Boucry omschrijft Pro Neg Std treffend: “Het is de simulatie die het minst schreeuwt, maar het meest zegt.” Dat vat het goed samen. De simulatie dringt zich niet op. Ze ondersteunt. En dat is in veel situaties precies wat een beeld nodig heeft. Voor meer technische achtergrond over hoe Fujifilm filmsimulatieprofielen opbouwt, is het artikel van Fuji X Weekly over filmsimulatierecipes een goede bron. Daar vind je ook concrete recepten die je direct kunt toepassen op je eigen camera.
Pro Neg als basis voor jouw eigen stijl
Pro Neg Std is geen eindpunt. Het is een startpunt. Veel fotografen die consistent en herkenbaar werk willen maken, gebruiken het als fundament waarop ze hun eigen aanpassingen bouwen. De simulatie is neutraal genoeg om persoonlijke smaak toe te voegen, maar sterk genoeg om direct bruikbare beelden te leveren zonder extra stappen. Als je JPEG-fotografie serieus neemt, is Pro Neg Std een van de simulaties die je echt moet kennen. Niet als alternatief voor Velvia of Classic Chrome, maar als een eigen gereedschap met een eigen toepassing. Ik gebruik het al jaren voor portret- en documentaireopdrachten en het levert consistent resultaten die ik niet hoef te verdedigen aan klanten. Dat is de ultieme test voor een filmsimulatiestand: werkt het betrouwbaar, keer op keer, zonder verrassingen? Pro Neg Std slaagt daar telkens voor. Heb jij ervaring met Pro Neg Std of Pro Neg Hi? Laat het weten in de reacties. Ik ben benieuwd in welke situaties jij de simulatie inzet en wat je ervaringen zijn.
Ik ben Jeroen. Ik maak foto’s, maar vooral omdat ik graag kijk. Echt kijk. Dat begon ruim twintig jaar geleden met een Nikon D50, gekocht rond de geboorte van mijn zoon. Sindsdien is fotografie voor mij verweven geraakt met aandacht, nieuwsgierigheid en het vastleggen van momenten die anders ongemerkt voorbijgaan.
Ik ben iemand die wil begrijpen wat hij doet. Daarom zit ik net zo graag in de techniek als in het beeld zelf. Tegenwoordig werk ik met een Fujifilm X-T50: compact, eigenwijs, en precies uitdagend genoeg om me scherp te houden. Ik word blij van uitzoeken waarom iets werkt — of waarom juist niet.
Naast fotograferen schrijf ik over fotografie. Niet om te laten zien wat ik weet, maar om anderen mee te nemen in dat ontdekproces. Ik hou ervan om ingewikkelde dingen simpel te maken, zonder ze plat te slaan. Of je nu net begint of al jaren fotografeert: er valt altijd iets nieuws te zien, te leren, te verbeteren. Dat enthousiasme delen, dát is wat me drijft.
