Drie jaar geleden stond ik voor een probleem. Mijn portfolio was een verzameling van technisch goede foto’s, maar het geheel voelde als een rommelige stoffenwinkel. Potentiële klanten keken ernaar en wisten niet wat ze van mij konden verwachten. Totdat ik begreep dat consistentie niet betekent dat je elke foto hetzelfde moet maken, maar dat je een herkenbare signatuur moet ontwikkelen. Die inzichten hebben mijn carrière veranderd.
Wat maakt een visuele stijl herkenbaar
Een consistente visuele stijl bestaat uit meerdere lagen die samen je fotografische vingerafdruk vormen. Het gaat om kleurgebruik, lichtvoering, compositie en de emotie die je vastlegt. Denk aan fotografen zoals Steve McCurry of Annie Leibovitz. Je herkent hun werk direct, zelfs zonder hun naam erbij te zien. Dit komt doordat zij bewuste keuzes maken die zich herhalen in hun werk. Ik heb dit zelf ervaren toen ik besloot om consequent te werken met natuurlijk licht en een specifiek kleurenpalet van warme, aardse tinten. Ik kreeg reacties van mensen die mijn werk herkenden zonder mijn watermerk te zien. Dat is de kracht van consistentie.
De technische basis van je stijl
Je technische keuzes vormen het fundament van je visuele identiteit. Ik fotografeer bijvoorbeeld consequent met een brandpuntsafstand tussen 35mm en 85mm, omdat dit mij de intimiteit geeft die ik zoek in mijn beeldtaal. Daarnaast werk ik met een vaste belichting: ik overbelicht bewust met +0,7 stop om zachte, lichte beelden te creëren. Deze technische parameters zijn niet willekeurig. Ze ondersteunen de sfeer die ik wil overbrengen. Vaste technische parameters helpen fotografen om sneller te werken en consistenter resultaat te behalen. Je hoeft niet telkens opnieuw na te denken over je instellingen, waardoor je meer ruimte hebt voor creativiteit en verbinding met je onderwerp.
Kleur als jouw visuele handtekening
Kleurgebruik is misschien wel het krachtigste element in je visuele stijl. Ik werk met een specifiek kleurenprofiel dat ik zelf heb ontwikkeld in Lightroom. Mijn groentinten verschuiven naar olijfgroen, mijn oranje tinten naar terracotta, en ik trek de blauwtinten richting teal. Deze aanpak is niet uniek voor mij, maar de specifieke waarden wel. Ik gebruik bijvoorbeeld een hue-verschuiving van +15 voor groen en -8 voor oranje. Dit klinkt technisch, maar het resultaat is dat al mijn foto’s een herkenbare kleurharmonie hebben. Fotograaf Brandon Woelfel zegt hierover: “Your color palette becomes your signature. People should recognize your work before they see your name.” Dit citaat uit zijn interview met Format Magazine vat perfect samen waarom kleurconsistentie zo belangrijk is.
Heb je een Fujifilm-camera dan kun je ook je eigen filmsimulaties maken. Je eigen recept is je handtekening.
Presets zijn een startpunt, geen eindpunt
Veel fotografen denken dat het kopen van een preset de oplossing is. Dat is een misvatting. Presets zijn nuttig als uitgangspunt, maar je moet ze aanpassen aan jouw visie. Ik heb mijn eigen preset ontwikkeld door honderden foto’s te analyseren die ik mooi vond. Vervolgens heb ik de gemeenschappelijke kenmerken gedestilleerd en vertaald naar Lightroom-instellingen. Dit proces duurde maanden, maar het resultaat is een preset die perfect aansluit bij mijn beeldtaal. Je kunt dit ook doen door systematisch bij te houden welke aanpassingen je maakt en patronen te ontdekken in je bewerkingsproces.
Compositie als rode draad
Mijn composities volgen een aantal vaste principes. Ik plaats mijn onderwerp consequent volgens de regel van derden, maar met een twist: ik geef altijd meer ruimte aan de kant waar mijn onderwerp naartoe kijkt. Dit creëert een gevoel van richting en verhaal. Daarnaast werk ik met negatieve ruimte. Minstens dertig procent van mijn beeldvlak bestaat uit rustige, onopvallende elementen. Dit geeft mijn foto’s ademruimte en focus. Deze keuzes zijn niet toevallig. Ze komen voort uit mijn overtuiging dat fotografie over essentie gaat, niet over overdaad. Door consequent deze compositieregels toe te passen, ontstaat er een visuele coherentie in mijn portfolio die verder gaat dan alleen kleur of licht.
Licht als emotionele gids
Ik fotografeer uitsluitend in zacht, diffuus licht. Dit betekent dat ik mijn shoots plan ongeveer rond het gouden uur of op lichtbewolkte dagen. Harde schaduwen passen niet bij de zachte, ingetogen sfeer die ik nastreef. Deze beperking lijkt misschien beperkend, maar het is juist bevrijdend. Ik hoef niet meer te twijfelen over het juiste moment om te fotograferen. Ik weet precis wanneer het licht past bij mijn stijl. Volgens een studie gepubliceerd op B&H Photo heeft de kwaliteit van licht meer invloed op de emotionele impact van een foto dan welk ander element ook. Door bewust te kiezen voor één type licht, versterk je de emotionele consistentie in je werk.
Je portfolio als verhaal
Een portfolio is geen willekeurige verzameling van je beste foto’s. Het is een verhaal dat je vertelt over wie je bent als fotograaf. Ik selecteer mijn portfoliofoto’s niet alleen op technische kwaliteit, maar vooral op hoe ze samen een coherent geheel vormen. Elke foto moet passen in het grotere verhaal. Dit betekent dat ik soms technisch perfecte foto’s weglaat omdat ze niet passen bij mijn visuele lijn. Het is een moeilijke keuze, maar noodzakelijk. Je portfolio moet antwoord geven op de vraag: wat kan deze fotograaf voor mij betekenen? Als je portfolio alle kanten op schiet, kunnen potentiële klanten dit niet beantwoorden. Beperk je portfolio tot maximaal twintig foto’s die perfect je stijl representeren.
Consistentie versus creativiteit
De grootste angst die fotografen hebben is dat consistentie hun creativiteit beperkt. Ik dacht dit ook. Maar het tegendeel blijkt waar. Door duidelijke kaders te stellen, ontstaat er juist ruimte voor experiment binnen die kaders. Ik weet dat ik werk met warm licht, aardse kleuren en rustige composities. Binnen die parameters kan ik eindeloos variëren met onderwerpen, perspectieven en verhalen. Het is als een dichter die sonnetten schrijft: de vorm is vast, maar de inhoud is oneindig. Deze paradox is essentieel om te begrijpen. Consistentie geeft je identiteit, creativiteit geeft je groei. Je hebt beide nodig. Experimenteer dus gerust, maar doe dit bewust en evalueer of je experimenten passen bij je visuele identiteit of dat je je stijl wilt laten evolueren.
Heb jij al een duidelijke visuele stijl ontwikkeld? Of worstel je nog met het vinden van je fotografische stem? Deel je ervaringen in de reacties hieronder. Ik ben benieuwd naar jouw aanpak en uitdagingen.
Ik ben Jeroen. Ik maak foto’s, maar vooral omdat ik graag kijk. Echt kijk. Dat begon ruim twintig jaar geleden met een Nikon D50, gekocht rond de geboorte van mijn zoon. Sindsdien is fotografie voor mij verweven geraakt met aandacht, nieuwsgierigheid en het vastleggen van momenten die anders ongemerkt voorbijgaan.
Ik ben iemand die wil begrijpen wat hij doet. Daarom zit ik net zo graag in de techniek als in het beeld zelf. Tegenwoordig werk ik met een Fujifilm X-T50: compact, eigenwijs, en precies uitdagend genoeg om me scherp te houden. Ik word blij van uitzoeken waarom iets werkt — of waarom juist niet.
Naast fotograferen schrijf ik over fotografie. Niet om te laten zien wat ik weet, maar om anderen mee te nemen in dat ontdekproces. Ik hou ervan om ingewikkelde dingen simpel te maken, zonder ze plat te slaan. Of je nu net begint of al jaren fotografeert: er valt altijd iets nieuws te zien, te leren, te verbeteren. Dat enthousiasme delen, dát is wat me drijft.
